Αναστασία Παρασκευουλάκου | Τρία ποιήματα

Είναι ωραίο ν’ αγαπάς. Είναι ωραίο ν’ αγαπάς να σου λείπει ο άλλος, να χτυπά η καρδιά, να αρχίζει ο πόλεμος των ισορροπιών, να μη ξέρεις τι να κάνεις. Όσα έμαθες δεν δείχνουν δρόμο, οι παλμοί υπερτερούν στη σκέψη, την ατροφική, που θάβει το σπίτι με χώμα. Μία τελεία κι ένα κόμμα στο χιόνι, δίπλα […]