Συνδεσιμότητα
Μες στα κουτάκια
παίζουμε με τα κιβάκια.
Πιανόμαστε στα δίκτυα
κάθε αράχνης φωσφορίζουσας
που δείχνει ελκυστικά
το μαύρο της στόμα
για πολύχρωμο.
Πύλη που ανοίγει
ψυχεδελικές θύρες.
Μα είναι δικλείδες:
σε κρατάν δέσμιο
σε κυκλώματα άυλα
π’ όμως σε βαραίνουν
με μεγατόνους μοναξιάς.
Πόροι
Μες στων κεφαλαίων τα κτερίσματα
σκαλίζουμε σωρό ως δούλοι
Να σωρεύουμε.
Περάσματα•
φωτιές κι εγκαύματα
σε πλάγιους δρόμους.
Μακρυνόμαστε απ’ του έρωτα
τα φωτερά λιβάδια.
Πλούτο ορεγόμαστε
κι ο Πλούτων όλο σιμώνει•
στ’ ανήλιαγα σκοτάδια,
στην πνιγηρή του μούχλα
μας καλεί.
Μα μεις τυφλοί,
στραβοί•
για πλούτο
τον περνάμε!
Αυγουστιάτικος Ύπνος
Ο τύπος που κοιμάται
στα ριζά του ευκαλύπτου
τ’ Αυγουστιάτικο πρωί
αναπαύεται μετά τις σειρήνες.
Η θάλασσα κυματίζει πάντα•
ο ήλιος ψηλά και να καίει.
Ο τόπος καμένος
κομμάτια.
Ομάδες & γιάφκες
βαρύς οπλισμός.
Να βαράει το γείτονα
που μας μπαίνει στο μάτι καρφί.
Να βαράει το φίλο
που πήγε με τους απέναντι.
Να βαράνε καμπάνες
να βαράνε τζαμιά.
Μα ο τύπος εκεί να κοιμάται,
στα ριζά του ευκαλύπτου•
ετούτο το Αυγουστιάτικο πρωινό.
Να χαρείτε, να χαρείτε
μην τον ξυπνάτε,
της ειρήνης είναι νεογνό!
Ο Κωνσταντίνος Ν. Μακρής (γεν. 1982, Λεμεσός) είναι ποιητής και πεζογράφος. Έχει εκδώσει μυθιστόρημα, νουβέλες, ποιητικές συλλογές και διηγήματα. Διακρίθηκε σε διεθνείς διαγωνισμούς. Έχει βραβευθεί από την UNESCO, και την Κυπριακή Δημοκρατία, μεταξύ άλλων. Το έργο του εδράζεται στη συνάντηση ιστορίας, μύθου και φιλοσοφίας.