Για κάτσε
είμαι στ’ αλήθεια αυτός που εικάζω
πώς είμαι;
Είμαι εγώ
με όλες τις λεπτομέρειες και τις αιχμές μου
Είναι αιχμές οι αιχμές που πληγώνουν
όσους πληγώνονται
Και είναι το πρόσωπό μου
αυτή η ισχνή λωρίδα
χρωμάτων αισθημάτων ερώτων λέξεων
βιωμάτων
Και ποια είναι τα βιώματα που γράφτηκαν
εάν γράφεται η ιστορία του καθενός
ποιες νότες και ποιοι ήχοι
θα μπορούσαν να με αναπαραγάγουν
εις το διηνεκές
Κι αν σου έδινα το κλειδί
της δικής μου προσωπικής παρτιτούρας
άραγε
αναγνώστη μου καλέ
θα μπορούσες να με φιλοξενήσεις
ακέραιο
μέσα σου
στα ενδόμυχα της ύπαρξής σου
Λες να μπορέσει ο αλγόριθμος
του κτηνώδους εαυτού μου
να γίνει μια αλυσίδα
άλλων μου εγώ
εναλλακτικών εκδοχών μου
παράλληλων ζωών μου
Και είμαι εγώ
αυτός που μιλά
Ποιο είναι το ποιητικό εγώ
που αυτοαναλύεται
που ρωτά
αναζητά
στοχάζεται και εκδικείται:
μοίρα σιωπή ιδιοσυστασία
Ποιος είμαι εγώ
που διεκδικεί
την πλήρη αυτονόμηση
τον πλήρη αυτοκαθορισμό
εκτός του πλαισίου
των ίδιων του των λέξεων
της γενεαλογίας τους
της εξωποιητικής
αναρχίας τους;
Παρακαλώ σε
δώσε μου γνωριμία
και μια όσο το δυνατόν πειστικότερη
απάντηση…
Ο Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος γεννήθηκε στο Καρπενήσι το 1989. Ασχολείται με τη δημοσιογραφία, την κριτική λογοτεχνίας και την ποίηση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Βαβέλ (εκδόσεις Anima,2017) και Εγώ το Χάος (εκδόσεις Καμβάς, 2019) και το θεατρικό έργο Μισοφαγωμένο Μπισκότο (play-ground.gr), ενώ συμμετείχε και στο συλλογικό έργο Γιατί με αφορά η τέχνη (εκδόσεις ἡδυέπεια, 2020).