H Ά(λλη) | Οι παντοδύναμοι

Σε έβλεπα, πρώτη φορά, το παλιό μπρούτζινο περίγραμμα σε στεφάνωνε. Στο σώμα μου, φαίνεται,  είχαν ανθίσει μικρά, μικρά, λευκά λουλούδια τόσο απτά, απλώνονταν σε χάδι. Σε παρακολουθούσα το πρόσωπό σου χαράκωναν μαύρες γραμμές ξεδίπλωναν, ξεχύνονταν οι κακές οι γλώσσες. Τις έβαλες στο στόμα σου και μίλησες εκπροσωπώντας, καταδεικνύοντας, δικάζοντας. Συρρικνώθηκες -ελέω ανθρώπων- σε πάλεψα, σε […]