Τσαρλς Μπουκόβσκι | Δύο ποιήματα

[Το πουλί που κορόιδευε] το πουλί που κορόιδευε έπαιρνε στο κατόπι τη γάτα όλο το καλοκαίρι κοροϊδεύοντας κοροϊδεύοντας κοροϊδεύοντας πειράζοντάς την και γεμάτο έπαρση• η γάτα σύρθηκε κάτω από μερικές κουνιστές πολυθρόνες στον εξώστη με την ουρά της ν’ αστράφτει σηκωμένη και είπε κάτι θυμωμένη στο πουλί που δεν κατάλαβα καθόλου. χτες η γάτα ανέβηκε […]

Παρουσίαση του βιβλίου «Τσαρλς Μπουκόβσκι: ο κυνικός Κυνικός» του Γιώργου Λαμπράκου

  Οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν στο χώρο τους, Poems&Crimes, για την παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Λαμπράκου «Τσαρλς Μπουκόβσκι, ο κυνικός Κυνικός» από τον Θεοδόση Βολκώφ, συγγραφέα, και από τον Χαράλαμπο Γιαννακόπουλο, φιλόλογο και συγγραφέα. Ποιήματα του Μπουκόβσκι σε μετάφραση του Γ. Λαμπράκου θα διαβάσει η Πατρίτσια Κολαΐτη, ποιήτρια και φιλόσοφος. Θα ακολουθήσει συζήτηση. […]

Charles Bukowski | Μαμά

Βρίσκομαι εδώ, κάτω απ’ το χώμα, με το στόμα ανοιχτό και δεν μπορώ πια να πω: μαμά και τα σκυλιά έρχονται τρεχάτα να κατουρήσουν στον τάφο μου˙ τα έχω όλα, εκτός από τον ήλιο και τα ρούχα μου που φθάρηκαν. Χθες, ό,τι είχε απομείνει απ’ το αριστερό μου μπράτσο πήρε λίγο αριστερά, σαν άρπα δίχως […]

Charles Bukowski | Ο καπετάνιος έχει κόψει αλυσίδα και το πλοίο είναι στα χέρια των ναυτών

  9/12/91   1:18 μ.μ Η άμπωτη. Κάθομαι και κοιτάζω για πέντε λεπτά έναν συνδετήρα. Χθες, καθώς ερχόμουν από την λεωφόρο, σκοτείνιαζε το δειλινό. Υπήρχε μια ελαφριά ομίχλη. Τα Χριστούγεννα κατέφθαναν σαν καμάκι. Ξαφνικά πρόσεξα πως ήμουν σχεδόν μόνος πάνω στο δρόμο. Τότε είδα έναν τεράστιο προφυλακτήρα κολλημένο σ’ ένα κομμάτι πλέγμα. Τον απέφυγα εγκαίρως, ύστερα […]

Τσαρλς Μπουκόβσκι | Γυναίκες

Αφού γυρίσαμε στο Λος Άνζτελες, ζήσαμε σχεδόν μία εβδομάδα ηρεμίας και γαλήνης. Κάποια στιγμή, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο ιδιοκτήτης ενός νυχτερινού κέντρου στο Μανχάταν Μπιτς, ο Μάρτι Σίβερς. Είχα κάνει δημόσιες απαγγελίες εκεί., κάνα δυο φορές. Το κέντρο το έλεγαν Σμακ – Χάι. «Τσινάσκι, θέλω να ‘ρθεις να διαβάσεις εδώ την επόμενη Παρασκευή. Θα […]

Charles Bukowski | Το τραγούδι της γραφομηχανής μου

Ο καλύτερος τρόπος για να σκέπτεσαι είναι να μη σκέπτεσαι- το πάντζο μου σκούζει στα θάμνα σαν λαγός παγιδευμένος (σκούζουν οι λαγοί; Δεν πειράζει: το όνειρο ενός μπεκρή σας αφηγούμαι.) Πολυβόλα, λέω, τα παπαδάκια. Οι υγρές νοσοκόμες, οι χοντροί εφημεριδοπώλες, μισοσβησμένοι αντιπρόσωποι μιας περισπούδαστης ζωής ͘ Το πάντζο μου σκούζει, τραγουδά, τραγουδά, στο όνειρο που […]