Φοίβος Σταμπολιάδης | Βαθιά νερά της ηδονής

Βαθιά νερά της ηδονής . Της αταλάντευτης λογικής το ανάποδο. Εγώ Εκπορθητής… Της σαρκικής σου υφής, δίχως τέλος το αιώνιο νεφέλωμα. Ψήγμα στου απείρου τον κόλαφο,  τα χείλη σου υγραίνω με  τους χυμούς της φθαρτής μου ύπαρξης . Πεσμένη καταγής, σαρωμένο  στάχυ, λικνίζεσαι στου καυτού καλοκαιριού τον αδιάκοπο λίβα. Πλανεμένη σε ένα αδιάκοπο πήγαινε έλα, […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Οδός Πανεπιστημίου

ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ   Οδός Πανεπιστημίου. Στα μέσα της μεγάλης λεωφόρου, εκατό μέτρα πριν καταλήξει στη στρογγυλή πλατειά με τις πέντε διασταυρώσεις, υπήρχε ξεχασμένο ένα οικόπεδο ορθογώνιο. Όλοι πίστευαν ότι ήταν δημόσια έκταση ,πολλοί επέμεναν ότι θα γίνει κάποια στιγμή πάρκο, μια μικρή όαση για τις καυτές καλοκαιρινές μέρες και νύχτες  που τα γύρω κτήρια επέτειναν με […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Tο ηφαίστειο

 Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Το ηφαίστειο εξερράγη βίαια όπως είχαν προβλέψει οι επιστήμονες.  Τα δυο τελευταία χρόνια οι αναταράξεις ήταν συχνές. Άλλοτε ανεπαίσθητες και άλλοτε έντονα αισθητές συνοδευόμενες πάντα από έναν υπόκωφο ήχο. Υπενθύμιζαν συνεχώς ότι η καθημερινή λειτουργία, η ζωή όπως την ήξεραν μπορούσε  να διακοπεί. Τα χαμογέλα πάγωναν προς στιγμή και φήμες […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Η άτρακτος

  Η άτρακτος του αεροπλάνου γυάλιζε κάτω από το εκτυφλωτικό φως του Αυγούστου. Οι τουρμπίνες σφύριζαν στο ρελαντί και η μυρωδιά της κηροζίνης έφτανε μέσα στην καμπίνα. Σειρά οι βαλίτσες φορτώνονταν στο αμπάρι. Είχε μείνει τελευταίο. Από το φινιστρίνι φαινόταν καθαρά. Οι άκρες του πλαστικού καλύμματος που το προστάτευαν ανέμιζαν θριαμβευτικά. Μέσα ήταν Εκείνος. Δυο […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Οι κατσίκες της Σκύρου

  Χειμώνα καλοκαίρι τα κατσίκια τριγυρνούν ελεύθερα στη νότια πλευρά του νησιού. Εκεί είναι το βασίλειο τους, μακριά από τον κόσμο των ανθρώπων. Τα μεσημέρια τα βρίσκεις στο παρεκκλήσι, στον ίσκιο του Προφήτη Ηλία να βελάζουν σιγανά, να αναπνέουν ασθμαίνοντας. Ο δυνατός αέρας χτυπά τις κορυφές των βράχων και σφυρίζει στις γωνιές του μικρού κτίσματος. […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Άνθρωποι και ποντίκια

  Δεκέμβριος του 1930. Στις αχανείς πεδιάδες της Νότιας Ντακότα, ο άνεμος λυσσομανούσε διαρκώς και πυκνά σύννεφα σκόνης κάλυπταν το τοπίο. Έξι μήνες ανομβρίας είχαν στραγγίξει τη γη, το χώμα σκέτη άμμος. Το καλαμπόκι και το βαμβάκι ξεράθηκαν πριν καν βλαστήσουν. Ότι απέμεινε έπεσε βορά των πουλιών. Οι άλλοτε εύφορες εκτάσεις της Αμερικής των πρώτων […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Κίτρινοι τηλεφωνικοί κατάλογοι

Κοντοστάθηκα έξω από το κτίριο του ΟΤΕ. Κάπνισα τουλάχιστον δυο τσιγάρα στη διαδρομή από τον ηλεκτρικό μέχρι εδώ. Τα απανωτά τηλεφωνήματα που είχα κάνει για να βρω τον υπεύθυνο του αρχείου, δεκάδες. Είχα απογοητευτεί να ρωτώ και να ξαναρωτώ, να με παραπέμπουν από τον ένα υπάλληλο στον άλλο. Η προσπάθεια, που κράτησε 2 μήνες, τελικά […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Το μαύρο άλογο

Απολλωνία Σαββατόβραδο του Ιούνη και η ώρα εννέα. Το βαπόρι από το ατσάλινο στόμα του καταπίνει αχόρταγα ανθρώπους και φορτηγά. Νταλίκες με μουγκρητά υπό τις οδηγίες του πληρώματος, λες και αρνούνται με πείσμα, μπαίνουν στο στομάχι του κήτους. Οι επιβάτες με τα μπαγκάζια στα χέρια σχηματίζουν ουρές στη σκάλα. Η ατμόσφαιρα σου προκαλεί  δυσφορία. Υγρασία, […]