π. Παύλος Καστανάρας | Oι λαμπτήρες της Pint & Son Corp.

Η ζωή μου διαρκεί όσο με διατρέχει το ρεύμα. Τίποτα δεν είναι πιο ζωτικής σημασίας όσο το ηλεκτρικό ρεύμα που με καθιστά ζωντανό. Άρχισα να κατοικώ στην οδό Μέλβιλ 32α μια συστοιχία κατοικιών παλαιάς κοπής. Ζούσα κοντά στο χαμηλοτάβανο πατάρι σε πείσμα των καιρών. Η Ρόουζ ξεκλείδωνε το διαμέρισμα απέναντι. Λέω ξεκλείδωνε γιατί ουσιαστικά έλειπε […]

π. Παύλος Καστανάρας | Μικρό άγημα

  [Η καταστροφή] I Σε τούτο τον τόπο, που κάποιοι λατρέψανε από τα βιβλία, φέρανε βάρβαρα άρματα και μηχανές. Αφήσανε τον φόβο τους, κρατώντας τη σκανδάλη με το χέρι. Περνούσε ο καιρός. Γίνανε αγρίμια. Αγρίμια γίναμε και ‘μείς. Μα πώς να σε κάνει ο πόλεμος, να καταστρέφεις ό,τι αγαπάς! [σελ.21]     [Του θανάτου] II […]

π. Παύλος Καστανάρας | Σε πορεία…

τα πυροτεχνήματα που διασπούν τη νυχτερινή πύκνωση και φωτίζουνε την καθαρότητα του δρόμου με λευκές γραμμές στην πιο ευγενική πορεία  του χρόνου   στο δρόμο για την Ανατολή που υπήρξε μέσα τους στο δρόμο για την κατάκτηση της Δύσης στο δρόμο απ’ την «μελαγχολία» στο «μαράζι» στο δρόμο σαν τα σκυλιά… κι ύστερα ο θάνατος […]