π. Παύλος Καστανάρας | Overwhelmed fullerenes

Στα ομιχλώδη μυθεύματα μιας αδήλωτης στεναχώριας τρύπωσε ένα ανορεξικό βρέφος που άρχισε να καταναλώνει τον χρόνο του οράματος Ο χρόνος τιτρώσκεται με προσευχή άραγε ποιος να μου μάθει ποιος είμαι αφού το θάνατο δεν αγαπώ η φωνή του Δωδέκατου Ιμάμη καλεί σε απόσυρση του είναι – λόγω ομοιόστασης- κι εγώ φοβούμενος μη μείνω αιώνια ανώνυμος […]

π. Παύλος Καστανάρας | Μεσημβρινές κλωστές καλοκαιριού

Μεσημβρινές κλωστές καλοκαιριού απ’ τις γιαγιάς μου τα στρωσίδια ξεφτισμένες με κόκκινες γραμμές στις γάμπες από βίτσα απ’ την εμμονική επιβολή της μεσημεριανής σιέστας γι’ αυτό μισώ τα καλοκαίρια για την ξερή και περήφανη σκόνη της βλάστησης που κολλά ανεξέλεγκτα στο σώμα για τα μεσημεριανά ισοκρατήματα των θρασυτάτων μυγών που εισβάλουν καταληψίες κάθε χώρου και […]

π. Παύλος Καστανάρας | Gradiva

Η Bαίνουσα  εκάλεσε τη γραφή Κάθοδο και έγραψε τούτο επί της σελίδος της κεκολλημένης  στον ψαλτήρα και εκάλεσε τη γραφή Άβυσσο και έγραψε αυτή υποκάτω της γης εντός ποταμών μεγίστων και κρηνών και άνεμοι διετάραξαν την γραφή οι διακινούντες των υδάτων βούφοι και ξυλόκερκοι εναντιούμενοι πωρόνοια και κατάραν ωδίνη το ποίημα των εξενεγκάτων ως δώρα […]

π. Παύλος Καστανάρας | Δοκίμιο για την αχυρένια ζωή

Η μαύρη λειτουργία ξεκινά με την σιωπή των ζώων εκεί ανήκε ο άνθρωπος αρχικά πριν γίνει “homo rapiens” Με το σφυρί θα σπάσουμε τα σύνορα θα ιδρύσουμε σχολή γήινης φροντίδας θα τρώμε το ψωμί της Σαρδηνίας θα μαζεύουμε ελιές και σταφύλια θα χτίσουμε παντού τα «διλήμματα του Καμύ» θα διδαχθούμε τις διαφωνίες του ψύλλου του […]

π. Παύλος Καστανάρας | Oι λαμπτήρες της Pint & Son Corp.

Η ζωή μου διαρκεί όσο με διατρέχει το ρεύμα. Τίποτα δεν είναι πιο ζωτικής σημασίας όσο το ηλεκτρικό ρεύμα που με καθιστά ζωντανό. Άρχισα να κατοικώ στην οδό Μέλβιλ 32α μια συστοιχία κατοικιών παλαιάς κοπής. Ζούσα κοντά στο χαμηλοτάβανο πατάρι σε πείσμα των καιρών. Η Ρόουζ ξεκλείδωνε το διαμέρισμα απέναντι. Λέω ξεκλείδωνε γιατί ουσιαστικά έλειπε […]

π. Παύλος Καστανάρας | Μικρό άγημα

  [Η καταστροφή] I Σε τούτο τον τόπο, που κάποιοι λατρέψανε από τα βιβλία, φέρανε βάρβαρα άρματα και μηχανές. Αφήσανε τον φόβο τους, κρατώντας τη σκανδάλη με το χέρι. Περνούσε ο καιρός. Γίνανε αγρίμια. Αγρίμια γίναμε και ‘μείς. Μα πώς να σε κάνει ο πόλεμος, να καταστρέφεις ό,τι αγαπάς! [σελ.21]     [Του θανάτου] II […]

π. Παύλος Καστανάρας | Σε πορεία…

τα πυροτεχνήματα που διασπούν τη νυχτερινή πύκνωση και φωτίζουνε την καθαρότητα του δρόμου με λευκές γραμμές στην πιο ευγενική πορεία  του χρόνου   στο δρόμο για την Ανατολή που υπήρξε μέσα τους στο δρόμο για την κατάκτηση της Δύσης στο δρόμο απ’ την «μελαγχολία» στο «μαράζι» στο δρόμο σαν τα σκυλιά… κι ύστερα ο θάνατος […]