Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης και ο Αντρέας Μαντάς διαβάζουν Nicanor Parra & Νίκο Καρούζο

  Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο  ποιητής μεταφραστής και συγγραφέας, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης διαβάζει ένα απόσπασμα από το ποίημα του Nicanor Parra «Διακήρυξη» , σε μετάφραση Αργύρη Χιόνη.   Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο ηθοποιός Αντρέας Μαντάς διαβάζει το ποίημα του Νίκου  Καρούζου, «Γράφοντας εκδικούμαστε τα πράγματα».  

Νίκος Καρούζος | Θρίαμβος χρόνου

[Θρίαμβος χρόνου] Φιλοσοφείς τρυφερότητα χωρίς φιλοσοφία˙ στέργεις αιωνιότητα μονάχα με το βλέμμα˙ είσαι μια ζωντανή βαθειά˙ σελίδα σώματος π’ αστράφτει σε παρθενικότητα. Ο χρόνος ειν’ ακόμη για σένα θρίαμβος και σου τον εύχομαι πάντα.   29.08.1984 [Σελ.7] Ιθάκη δεν υπάρχει, Πηνελόπη, και οι μνηστήρες είναι μια δική σου μουσική˙ χωρίς οργανοπαίχτες. 13.07.1984 [Σελ.11] [Παραίνεση]   […]

yoΖευ Κ | Η προειδοποίηση του Βαλερύ και ο Καρούζος

Par la manière dont elle s’orientait dans le jardin, on avait à peu prés la certitude qu’elle se tenait dans un autre jardin : non pas qu’elle se promenât (…). La solitude, pour Anne, était immense.   Maurice Blanchot, Thomas l’Obscur, IX   Η προμετωπίδα του Paul Valéry από το «Propos me concemant» είχε φέρει […]

Νίκος Καρούζος | Μυθική Κυριακή

α) Χαρούμενος είν’ όποιος αφάνισε     και επιφάνεια και βάθος˙     αυτός δεν πρόκειται να μελαγχολήσει,     γιατί πήγε πέρα κι απ` τις τέσσερις     αριθμητικές πράξεις.   β) Κρίσιμη ζωή σημαίνει πάντοτε     ζωή περισσότερη˙ κανένας      θάνατος δεν μπορεί να τη νικήσει.                                                  *Συμβουλές προς τη Χριστίνα   Νίκος Καρούζος – Χειροποίητη γαλήνη […]

Νίκος Καρούζος | Η κενότητα της Κυριακής

Αυτός που σείει οντολογικά τον άνεμο κι απαστράφτει χώρος ανεκλάλητος όπου βοά συνεχώς η αγαθότητα – ξέρει πως είν’ ακαινοτόμητος έως θανάτου. Τίποτε δεν αντλεί απ’ την Ιστορία και συνέρημος με τον πάνθηρα γυρίζει μια μικρού μήκους ταινία μαυρόασπρη εκτός κινηματογράφου.

Νίκος Καρούζος | Χριστούγεννα του σταλαγμίτη

Μια μέρα γεννήθηκε στη μακρινή Βηθλεέμ ο έρωτας στην κοιλιά του καρπού λησμονημένος και του έδωσαν το όνομα Καρπός όλα τ’ άστρα των παιδιών αγαπημένων με τους άνεμους όταν λευκάζουν το χειμώνα. Εγώ ήμουνα εκείνο τον καιρό στην πέτρα οι καμπάνες οδηγούσαν από χαλκό μεγάλο ένα τραγούδι νοσταλγίας αιχμάλωτης… Εντούτοις άκουσα το σπήλαιο κι ανεβαίνοντας […]

Νίκος Καρούζος | Ρομαντικός επίλογος

Μη με διαβάζετε όταν δεν έχετε παρακολουθήσει κηδείες αγνώστων ή έστω μνημόσυνα. Όταν δεν έχετε μαντέψει τη δύναμη που κάνει την αγάπη εφάμιλλη του θανάτου. Όταν δεν αμολήσατε αϊτὸ την Καθαρή Δευτέρα χωρὶς να τον βασανίζετε τραβώντας όλο ένα το σπάγγο. Όταν δεν ξέρετε πότε μύριζε τα λουλούδια ο Νοστράδαμος. Όταν δεν πήγατε τουλάχιστο μια […]

Νίκος Καρούζος | Θερινός τζίτζικας

Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε μόνοι. Της θάλασσας μπλε και πράσινο στα μάτια μας ακίνητο και ανοιχτό παγώνι˙ στο τόξο του ορίζοντα η ρόδινη ζώνη. Χαρά σ’ εκείνον που καθώς τ’ αόρατο τριζόνι δεν καταδικάστηκε να πετύχει. Τί ευτυχία να τον περιζώνει ενώ αδιάκοπα η σφύρα του θανάτου χτυπά του ήλιου το αμόνι… Έχουμε δει […]

Νίκος Καρούζος | Έχουμε κάθε δικαίωμα να κοιμόμαστε

ή μήπως όχι; για σκέψου να ανήκε στο κράτος ο ύπνος τα πράγματα θα ‘τανε δύσκολα θ’ αγοράζαμε ύπνο με δελτίο; ή ελεύθερα; και πόσο; κι αν είχε παραχωρηθεί στην ιδιωτική πρωτοβουλία; ποια η τιμή του σήμερα; θα πεθαίναμε από εγρήγορση χωρίς χρήματα; οι πάσχοντες από αϋπνίες τυχερότεροι λιγάκι – δεν είναι έτσι; Για σκέψου […]