Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #14

Αγαπημένοι μου Γονείς, Σας γράφω από τα χαρακώματα της Φωκίωνος Νέγρη, από την Ειδική Μονάδα Entertainment όπου με έχουν αποσπάσει από τις αρχές Απριλίου. Δίνουμε γενναίες μάχες με τον εχθρό. Ο εχθρός είναι ύπουλος, αλλά εμείς είμαστε πανούργοι. Ο εχθρός κάνει βρόμικο πόλεμο, αλλά εμείς είμαστε ακόμα πιο βρόμικοι και ξέρουμε να χτυπάμε κάτω από […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #13

Εύφλεκτα Υλικά: L’amour n’est valable que dans une période pré-révolutionnaire. Δεν θα μπορούσε να ειπωθεί καλύτερα, και ειπώθηκε το σωτήριον έτος 1952. Κάνουμε ρεπεράζ στις δεκαετίες. Είμαστε, άλλωστε, απ᾽ των ενύπνιων πλασμένοι την ύλη. Ονειρευόμαστε το Ταίρι μας στους Λειμώνες τ᾽ Ουρανού τη μια και στης πόλης τις αλέες την άλλη. Το ότι μπορούμε να […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #12

Χειμώνας 1999. Βλέπω (ξανά και για πολλοστή φορά το Stalker). Φοράω μακρύ μαύρο παλτό. Περπατάω κάμποση ώρα, φτάνω στο Au Revoir, κάθομαι στην μπάρα, μιλάω με τον κύριο Λύσανδρο. Δίπλα μου κάθεται ένας βέρος κυψελιώτης ευπατρίδης, εβδομηντάρης, ντυμένος στην πένα. Πίνει το ουίσκι των παλαιών: ποτήρι σωλήνας, τίγκα στα παγάκια, και από πάνω, ίσαμε το […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #11

Είναι γεγονός: κάποια θεσπέσια θεότητα (η οσία Dominique Sanda; η αγία Romy Schneider; η Θεός Gene Tierney;) φρόντισε να χτυπηθεί τατουάζ στον εγκεφαλικό φλοιό μου η φραση του Ludwig Wittgenstein ῾᾽Από εδώ όπου είμαστε να πάμε εκεί όπου βρίσκεται η Απόφαση᾽᾽. Είναι γεγονός: αποφασίσαμε να αφήσουμε γένια, ο Μαντάς κι εγώ, μέχρι νεωτέρας και όσο […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #10

Καίτοι παραμένω λάτρης της φράσης ῾῾Ο Μάκμπεθ σκότωσε τον ύπνο᾽᾽, και ακούω ξανά και ξανά το Rust Never Sleeps, και είχα επινοήσει (και εφαρμόσει) σε συνθήκες πιεστικές (καμία σχέση με τον τωρινό ζόφο, βέβαια) το ηρωικό κατενάτσιο πρόγραμμα 10 ώρες εργασία / 5 ώρες διάβασμα / 5 ώρες κραιπάλη / 4 ώρες ύπνος, κάθε φορά […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #9

Το γεγονός ότι ήσαν οπαδοί της φράσης ῾῾Φιλημένοι Φίλοι Φιλήθηκαν᾽᾽, της φράσης ῾῾Η Ευγένεια της Κωμωδίας μας᾽᾽, της φράσης ῾῾Εξάλλου εκείνοι που πεθαίνουν είναι πάντα οι άλλοι᾽᾽, της φράσης “When I am talking about the weather I know what I am talking about’’, της φράσης ῾῾Φέξε μου και Γλίστρησα᾽᾽, της φράσης ῾῾Είδα Φως και Μπήκα᾽᾽, […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #8

Σε συνθήκη ζόφου, γελάμε. Απορρυθμίζεται έτσι ο ζόφος, αερίζεται η ψυχή. Γελάμε με την καρδιά μας. Γελάμε με τα χάλια μας. Αγωνιούμε, ναι. Αλλά και γελάμε. Πολύ και αναπάντεχα. Ο Γιώργος Κακουλίδης επέμενε (γελώντας): Γελάει καλύτερα όποιος γελάει πρώτος. Χθες, πήγα στο  φιλόξενο σπίτι/εργαστήρι του Κώστα Τσώλη και της Ευφροσύνης Μυτιληναίου, με την μόνιμη παρηγοριά […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #7

Ξυπνάω με τούτη τη φράση να χορεύει μεσοπολεμικό ψυχεδελικό σουίνγκ μες στο κεφάλι μου: ῾῾Τα κορίτσια μας είναι χαρταετοί και υποβρύχια᾽᾽. Στον ύπνο μου, στο όνειρο, είμαι με τον Αντρέα Μαντά στο Αλλοτινό, στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου στην Κυψέλη, και πίνουμε ηδύποτα φρούμελ με δύο φίλες. Η Ξανθιά λέει, ῾῾Ζείτε ακόμη μες στο Καταγώγιο της […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #6

Χθες, 31.03.2020, μου τηλεφωνεί ο Γιώργος Κακουλίδης. Τα λέμε. Ανταλλάσσουμε ευχές. Τρέχει, καλπάζει, το μυαλό μου στο Άλλοτε. 35 χρόνια φιλίας, και δεν βγαίνει στη σύνταξη αυτή η φιλία. Είναι θητεία αυτή φιλία. Από την οδό Καλλισπέρη και την οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, γείτονες και φίλοι. Φλανέρ στα σοκάκια της Καισαριανής, σωματοφύλακες του Καρούζου — κινήσαμε […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #5

Τελευταία μέρα του Μαρτίου. Ονειρεύομαι τους φίλους μου. Κοιμόμαστε σχεδόν ληθαργικά αυτό τον καιρό — όταν κοιμόμαστε, δηλαδή. Ο Μαντάς έρχεται εξοπλισμένος με οινόπνευμα για τα χέρια και οινόπνευμα για το νου. Τρώμε την πιο νόστιμη λακέρδα της δεκαετίας, έτσι μας φάνηκε, και διηγιόμαστε τα όνειρά μας, ενθυμούμενοι και πάλι τον André Breton και τους […]