Απόστολος Θηβαίος | 1969

Hey Joe, where you goin’ with that gun in your hand? Hey Joe, I said where you goin’ with that gun in your hand?    Ο Τζόυ δεν θα την συγχωρέσει. Το παλεύει σ’ όλο τον δρόμο ως τις παλιές δεξαμενές. Χθες βράδυ, του είπαν, είδαν την Άννι να κυκλοφορεί με κάποιον άγνωστο τύπο. Λένε […]

Απόστολος Θηβαίος | Κατά Ματθαίον

Εντυπώσεις από την γραφή του Ματθαίου Ζευγόλη Με αφορμή τις ποιητικές συλλογές του και το μικρό εγχειρίδιο διηγημάτων. Συναξάρι της αληθινής, της σκληρής και γι’ αυτό μεταφυσικά λυρικής σχεδόν ζωής […Άμα γυρίσει ο καιρός το πρόσωπό της θα γεμίσει. Όπως φεγγάρι ξέφρενο και όπως ποτέ δεν θα συμβεί στις μορφές που καίγονται. Οι σκοτωμένες φωτογραφίες, […]

Απόστολος Θηβαίος | Επειδή μιλώ για τον Ρέι

Μια τυχαία σύγκρουση με τ’ άτομα του ήλιου   Φωτισμένο διαμέρισμα σε ερημικό λιμάνι. Φωτισμένο απ’ τη μέρα και τον ήλιο. Έπιπλα παλιά, ένας ταφταδένιος καναπές σκοτεινού, κόκκινου χρώματος. Ένα απλό τραπέζι, κοινότυπες καρέκλες, φθαρμένα, υγρά μου μάρμαρα του πιο υπόλευκου χρώματος.  Όλο και όλο το διαμέρισμα είναι αυτό το φως που εισβάλλει με μικρούς […]

Απόστολος Θηβαίος | Θα τυραννιέται ο έρωτας

…Που βάζει ανύποπτη μες στα χλωριά πανέρια τους τα φώτα… Θα τυραννιέται ο έρωτας Σε μια πικρή, μικρή πράξη   (Το κορίτσι φθάνει από το βάθος της σκηνής. Κοιτάζει γύρω της, σαν να φοβάται. Μοιάζει νευρική, μα πριν μιλήσει ξαναβρίσκει την αυτοκυριαρχία της. Ακούγονται φώτα που ανάβουν και όλα πέφτουν πάνω της σαν να μην […]

Απόστολος Θηβαίος | Αναψυκτήρια

Ἔρχεται ἔαρ ἀειπάρθενο προφέροντας ἀρώματα κρατεῖ μία κατάμαυρη λεπτότατη κλωστὴ στὰ ὕπαιθρα τῆς νύχτας τὸ σημεῖο τοῦ γκιώνη ποὺ εἶν᾿ ἄγνωστο πέρα… Ν. Καρούζος  “Η έναστρη φωτεινότητα” Αναψυκτήρια Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου Θωμάς Γκόρπας   Τις Δευτέρες τα καφενεία είναι αδειανά. Όσοι εξομολογήθηκαν την Κυριακή λουφάζουν μες στα σαλόνια με την ανάμνησή της. Λίγο κονιάκ, άδειες […]

Απόστολος Θηβαίος | Υδατογραφίες

Η ίδρυση της πόλεως που σήμερα ονομάζεται Γκλόρια   Οι ιθαγενείς χόρευαν τριγύρω με τους ξύλινους ίππους τους, ανέγγιχτοι απ’ τους αιώνες. Κάθε τόσο  τραγουδούσαν και κάποιος απ’ τον χορό έπεφτε νεκρός. Γι’ αυτήν ακριβώς τη στιγμή αφοσιώθηκαν όλους αυτούς τους μήνες. Η γιορτή της πόλης συνιστά μια σπουδαία υπόθεση.  Ο Μασάντο γονάτισε και προσευχήθηκε. […]

Απόστολος Θηβαίος | Πώς πεθαίνουν οι θίασοι – Χριστουγεννιάτικη ιστορία με ένα γυάλινο τέλος

Ο αρλεκίνος μεθυσμένος τριγυρνά παντού. Ανοίγει ξαφνικά τις πόρτες και φωνάζει με σπασμένες λέξεις, χρόνια πολλά. Πίνει λαίμαργα το φθηνότερο κρασί του κόσμου και οι ευχές του χτυπούν σαν διαπασών μες στην έρημη νύχτα. Χρόνια πολλά Κράκυ, μα η δεσποινίς βρίσκεται κιόλας πάνω στις ξυλοδεσιές, διαβάζοντας ξανά και ξανά τον μύθο του Ορφέα. Η Ευρυδίκη […]

Απόστολος Θηβαίος | Χριστουγεννιάτικη Μπεά – ασκήσεις επί σώματος

Υπό εξαφάνιση Η Μπεά είναι μισή φεγγάρι. Γι΄αυτό και τις νύχτες σκαρφαλώνει στις στέγες πάνω ακριβώς από τις φλεγόμενες τηλεοράσεις μας. Η Μπεά αποτελεί την τελευταία του είδους της. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό αιλουροειδές που ξέμεινε απ΄τις καταστροφές του καιρού.  Εργάζεται η Μπεά; Μα ναι, απασχολείται σε μια παράξενη εταιρεία καθαρισμού προσόψεων. Πελάτες της είναι […]

Απόστολος Θηβαίος | Ο Περιπλανώμενος

Δράμα δίχως σώμα, μ’ ένα ποίημα και φωνή Για το ποίημα, και τη μικρή μετόπη, για το τίποτε που αντέχει και όσα φυλάξαμε                                                                                               (Μες στο σκοτάδι ακούγεται μια φωνή ανδρική. Διαβάζει ένα ποίημα ή καλύτερα τρέφεται απ’ αυτό και πληγώνεται. Με φωνή δυνατή.) Αν υποθέσουμε πως όλες οι νίκες μου είναι παιδιά που δεν […]

Απόστολος Θηβαίος | Οι βασικές τέχνες

Η τέχνη της στιχουργικής Φόρεσε όλες τις γραμμές του κόσμου και σαν σπασμός ξεχύθηκε στ΄αστέρια. Εμείς νιώσαμε πως τρέμουν τα φύλλα, πως μπορεί από στιγμή σε στιγμή να φθάσει η άνοιξη και σωπάσαμε. Με απλά λόγια, κυλήσανε οι εποχές η μια μετά την άλλη, στο πρόσωπό σου αναγνώρισα όλους τους νόμους των αθροισμάτων, είδα ρομφαίες […]