Απόστολος Θηβαίος | Sandro

Γαλαζωποί μου ποιητές Αυτό το σημείωμα συλλογίζεται τις συγκυρίες που έχουν σαν σκοπό τους να παλεύουν ορισμένοι άνθρωποι. Εμφανίζονται σιωπηρά και διακριτικά μες στις κοινωνίες, τις ακυρώνουν εκ των έσω, βρίσκουν τον ρυθμό τους, φορούν το ρούχο τους και στήνουν σταθμούς μες στην ερημιά για εκείνους που έρχονται από τα βάθη της αιωνιότητας. Καλούνται να […]

Astoria

Στο φόντο η αιωνιότητα της Ζήνωνος, σήμερα που κανείς δεν την θυμάται και τα ράδια την λογαριάζουν πια για πεθαμένη μελαγχολία. Και σε πρώτο πλάνο η παλιά, δοκιμασμένη ιστορία, φίδια και μαγεμένοι καρποί και εξορίες. Και αντίο, συγνώμες, σινιάλα στην παγωμένη πόλη. Μαύρο, λουστραρισμένο αυτοκίνητο και οι στίχοι του Νίκου Ζούδιαρη, τελευταία ανταπόκριση. Ο Άνταμ […]

Απόστολος Θηβαίος | Ελληνιστική Εποχή

[…ο χρόνος προς τον θάνατο Καταμετράται μόνον…] Γαλάζιες φαντασμαγορίες ενός χαρτονένιου ήρωα Ποιος το ξέρει αν κάτω από το γαλάζιο μου στενό, υπάρχει ένας κόσμος περίκλειστος, ένας κόσμος που προσμένει να αναδειχθεί; Ποιος φαντάζεται πως εδώ ακριβώς που στέκομαι , σε δώδεκα ή περισσότερα μέτρα βάθος υπάρχει ο τάφος μιας έφηβης που έφυγε νωρίς; Ποιος […]

Bloody Marion

[…Το να καταστρέφεις το όνειρο ενός κοριτσιού, το να πειράζεις την ομορφιά του,  είναι σαν να σκίζεις την τελευταία παρτιτούρα ενός τραγουδιού. Ο κόσμος θα γίνει φτωχότερος. Ας πούμε, πώς θα μπορούσε να αντέξει αυτό εδώ το πεδίο της βολής αν η Μαριάνθη έπεφτε νεκρή ή αν σώνονταν, λέω αν, οι καλοί μας άνεμοι. Φανταστείτε…] […]

Απόστολος Θηβαίος | Καλυψώ, δῖα θεάων

Συστήθηκε στην παρέα. Οδυσσέας είπε και οι άλλοι χαμογέλασαν, σκεφτόμενοι ταξίδια και τα ρέστα. Καμιά φορά έρχονται παρέες και περνούν το απόγευμα στο γαλάζιο μου στενό. Οδυσσέας, ξαναείπα και είδα με τον νου μου το τέλος της ιστορίας που διδαχθήκαμε στα θρανία. Μια ραψωδία ακόμη, συλλογίστηκα κρατώντας για τον εαυτό του το γαλάζιο αυτού εδώ […]

*Θάνατος είσαι;

[η πραγματικότητα Της ομορφιάς Στέκει κοντά Σε εκείνη Του θανάτου] «Το θανάσιμο Πάθος» Δημήτρης Καπετανάκης Τραγούδια αφοσιωμένα στην τσιγγάνικη ζωή, τους αρχαγγέλους και τους πλάνητες, στα λόγια που κουβαλούν μια ιδέα από αύρα ρωμαϊκή, την φτήνια της απλής ζωής και ένα νεύμα προς τον ουρανό που συνηθίζουν να κάνουν τα παιδιά της Κόρδοβα Τραγούδια που […]

Απόστολος Θηβαίος | Μην λυπάσαι Αλφονσίνα

«…Και, τότε, τρέχω να κλειστώ μέσα, σβήνω τα φώτα, αποφεύγω τον κάθε θόρυβο για μην μπορεί τίποτα να κλέψει ούτε  ένα ψήγμα απ’  την αιθέρια του βλέμματος σου ουσία, την ατέλειωτη ηδύτητα του, την αγνή συστολή του, την εκλεπτυσμένη σαγήνη του. Όλη τη νύχτα, με των δαχτύλων τους ρόδινους κόμπους, χαϊδεύω τα μάτια που σ’ […]

Εύχομαι Καλή Χρονιά, Κύριε Πιετρ

Εκείνοι που γνωρίζουν τα όρια της μουσικής σύνθεσης και κατέχουν τον εσωτερικό τους κώδικα τον συμπεριλαμβάνουν στις αναφορές τους. Τον θέτουν ως μέτρο μαζί με μια σειρά άλλους, σημαντικούς μουσουργούς, όπως ο Μπάρτοκ, Χιναστέρα, ο Καλομοίρης και άλλοι. Ο Ντιμίτρι Σοστακόβιτς υπογράφει το εναρκτήριο βαλσάκι της χρονιάς που θα ταίριαζε γάντι σε ιστορίες με κλοουνερί, […]

Απόστολος Θηβαίος | Συνηθισμένα χρόνια ή Τ΄αντίο του Τζόναθαν

[…πέρα μακριά διαβαίνουν οι καταιγίδες της τροπόσφαιρας…] «Γκέμμα», Δ. Λιαντίνης   Τακτοποίησε το σπίτι, έβαλε στην θέση τους τα μικροπράγματα που η νύχτα ξεσηκώνει και αφήνει σε σημεία τυχαία, ξένα και απρόσμενα. Έβαλε τα καλά του ρούχα, εκείνα που φορεί όταν θέλει να κάνει καλή εντύπωση. Έκανε τον σταυρό του βγαίνοντας, είπε τρεις φορές καλημέρα […]

Σου στέλνω τις ευχές μου, Τσάρλι

Το 1978 ο Άλντο Μόρο βρίσκεται νεκρός στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου Renault κάπου στις γειτονιές της Ρώμης. Ο Φράνκο περνά στην ιστορία. Και έτσι κανείς πια δεν θυμάται το δράμα εκείνου του κοριτσιού που τριγυρνά μες στους στίχους του Γαλάζιου Βαλεντίνου της, ανήμπορο να ξεφύγει από τον εαυτό του και από την σκληρή ζωή […]