Αλιέ Πεμπέ | Φωτιές

Οι φωτιές που καίνε μέσα σου, φουντώνουν επιθυμίες η καίνε αναμνήσεις και αισθήματα. Εσύ κρατάς το λάδι και ρίχνεις όπου επιθυμείς, ανάβεις όσα θες αλλά οι σπίθες τους ζωντανεύουν όλα όσα θες να ξεχάσεις. Με αυτά δυνάμωσες και έγινες εσύ, άλλαξες και έγινες το τώρα, δύναμη γίνονται και ζεις με πάθος όλα όσα επέλεξες να […]

Αλιέ Πεμπέ | Η φίλη μου

Η φίλη μου, αυτή που με κάνει να νιώθω εγώ. Αυτή που με βγάζει από τα ρούχα μου, αυτή που συγχωρώ και με καταλαβαίνει. Που κάνω λάθη και τα αναγνωρίζει, που θυμώνει και με συγχωρεί. Εκείνη που με κάνει  να λέω όσα νιώθω, όπως τα νιώθω ακόμα και αν είναι λάθος. Που ξέρει τις αδυναμίες  […]

Αλιέ Πεμπέ | Όνειρα

Ποιος είπε να κανείς όνειρα είναι κακό και εκείνος πρώτος έκανε τα πιο μεγάλα λίγα από τα δικά σου και λίγα από τα δικά μου κάποιος που δεν άφησε εμάς να νιώσουμε το δροσερό αέρα της πραγμάτωσης στο πετσί μας. Πέρασαν τα χρόνια δεν είσαι πια παιδί, μεγάλωσες όπως δεν ήθελες χαρίζοντας τα νιάτα σου […]

Αλιέ Πεμπέ | Μέσα στο νερό

Σε μια βιτρίνα γεμάτη λαμπερά πετράδια στάθηκε και κοίταζε εκείνο το πράσινο σμαραγδί, ένα τόσο δα μικρό πετραδάκι κρεμασμένο σε μαύρο λουρί, απλό και όμορφο, σαν τα βότσαλα της θάλασσας. Ήθελε να το πάρει στα χέρια της, να το μυρίσει. Της θύμισε πολύ τα παιδικά της χρόνια, τότε που ξυπόλητη και ανέμελη έπαιζε στην παραλία […]

Αλιέ Πεμπέ | Η μάνα σου

Την πιο όμορφη μουσική την άκουσα από εσένα, η πιο γλυκιά μελωδία στους χτύπους της καρδιάς σου. Στιγμές δυνατές και ανεπανάληπτες εκείνες που συνάντησα τη μορφή σου με το βλέμμα μου. Μια τόση δα μικρή κουκίδα ήσουν και άλλαξες τη ζωή μου. Κάθε ξημέρωμα με έφερνε όλο και πιο κοντά σου, στη στιγμή που θα […]

Αλιέ Πεμπέ | Εγώ, η άλλη

Εγώ που αγαπούσα και πίστευα, εγώ που άκουγα και συμπονούσα, που έκανα όνειρα,που νόμιζα ότι οι άνθρωποι αγαπούν όσο εγώ. Εγώ, που έδινα με την καρδιά, χωρίς ποτέ να ζητάω. Ειδικά στους φίλους μου; Έδινα και την ψυχή μου. Με έμαθαν να συγχωρώ και να δίνω ευκαιρίες, να ντρέπομαι, να έχω φιλότιμο, λέω συγνώμη και […]