Ο Παππούς μου ο Ηρώνδας

Λίγες κουβέντες για τους “Επτά Μιμίαμβους” του Ηρώνδα σε μετάφραση Στέφανου Κουμανούδη και Σωτήρη Κακίση Ο χρόνος είναι ο χειρότερος εχθρός λένε τα τραγούδια. Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώτικα για τον Ηρώνδα. Θα μου πείτε πώς ήρθε και κούρνιασε εδώ δίπλα μου στο τραπέζι αυτός ο αρχαίος τύπος. Θέλεις το σαββατόβραδο που γυρεύει να […]

Ο Μπάιρον και οι άλλοι

αυτός γαρ αγρυπνούσε υπέρ των ψυχών ημών   Σημείωμα για το βιβλίο των εκδόσεων Αιγαίο με τρία διηγήματα του σπουδαίου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και Πρόλογο του Σωτήρη Κακίση Από την σειρά “Κείμενα – Κειμήλια” Δεν πάνε μερικοί μήνες που κυκλοφόρησε το συνταρακτικό φιλμ για το έργο και τη ζωή του Οπενχάιμερ. Ο σπουδαίος φυσικός, ο επιστήμων […]

Ηπειρώτικο Γουέστερν

Πάγωνε η νύχτα, τα φουγάρα κάπνιζαν, σαν τάχα τα σπίτια να’ναι παράξενα πλεούμενα μες στο πέλαγο του χρόνου. Καθρέφτες τα πετροσόκκακα, τα κεραμίδια φορτωμένα χιόνι, άνθρωποι μέσα ασάλευτοι σαν τα κοιμισμένα ψάρια του ενυδρείου. Πέρναγε τις ρούγες, κάποιος άκουγε τα βήματά του, έγερνε στο παραθύρι να τον δει, μονάχα η σκιά του  λίγο πιο πίσω […]

Ο Μάρκος μελετάει το ζήτημα του χρόνου

Kοράσιον ετραγούδαγε σ’ ένα ψηλό παλάτι κι επήρ’ αγέρας τη φωνή στα πέλαγα την πάει. Kι όσα καράβια τ’ άκουσαν όλα παννιά εμαϊνάραν. – Kόρη μ’ άλλαξε το σκοπό Σκοτωμένο το φως, πουθενά δεν έφτανε. Και εκείνος πήγαινε και ήταν βαριά η καρδιά του, ήταν. Άκουσε τη φωνή του κοριτσιού και πόνεσε μια στάλα, το […]

Αμάραντοι και Σεβαστιανοί

Μια ιστορία με φόντο τα τραγούδια του Τσιτσάνη Έφθασε τ’απόγευμα. Τραβάγανε ίσια σε ένα ξέφωτο και άμα φτάσανε στον σταθμό είδε τον χαλασμό που κάνανε τα λεωφορεία. Κάτι παλιά, σκουριασμένα φορτηγά πηγαίνανε και ερχόντουσαν. “Ως εδώ ήταν, να σε χαιρετήσω αδελφέ μου” του’πε ο μουστακαλής στην πλαϊνή θέση. Είπαν δυο κουβέντες όσο κράταγε η πορεία  […]

Η λαϊκή μαστοριά

Γιάννης Τσαρούχης ήταν θαυμάσιος ο καιρός και είχε φτάσει το σαββατόβραδο. Θαρραλέα βάδιζε ο κόσμος σε μπαρ και σε ταβέρνες, σε σινεμά, σε σκηνές θεατρικές και σε καταστήματα λαϊκά, θυελλώδη τα ντέρτια του Σαββάτου. Συλλογιζόταν κάτι ασαφές σαν πήρε το αυτί του στο τελευταίο τρανζίστορ που επιμένει στην Αθήνα, πως σαν σήμερα, λέει γεννήθηκε ο […]

Ο κύριος Φλορ δεν κλαίει ποτέ

[…Ο Μπομπ έχει μια μηχανική καρδιά. Που χτυπάει όμως με καλοσύνη ή πάλι αυτή η εντολή προβάλλει διαρκώς στην κεντρική του οθόνη, σαν να ‘χει κολλήσει για πάντα ο επεξεργαστής σε έναν ιδιότροπο μονόλογο. Και ο Μπομπ ανατρέχει κάθε τόσο και επικαιροποιεί την πληροφορία και τα μάτια του χαμογελάνε πίσω από ραγισμένα πίξελ.  Ο Μπομπ […]

Προς Θεού, μην περπατάτε εκεί έξω με στυλ!

Ο κύριος Χαμ βρίσκεται έτοιμος στην πολυθρόνα του, πίνοντας ένα ουίσκι διπλής απόσταξης. Από τα καλά. Η κυρία Χαμ φροντίζει τις τελευταίες λεπτομέρειες, τη γέμιση, τα ποτά, το καλό σερβίτσιο που γυαλίζει σαν μες στο νερό πάνω στο σκρίνιο.  Η κυρία Χαμ έχει το ένα της ποδάρι λίγο κοντύτερο από το άλλο και έτσι καθώς […]

Άγγελοι

Οι νύχτες θα είναι πιο δύσκολες, Άντζι. Μου το ‘χαν πει οι ιατροί όταν συμφωνήσαμε πως θα βάλω τα δυνατά μου. Ύστερα έφυγαν και άρχισε η προσπάθεια. Τις νύχτες, λοιπόν, τις νύχτες ακούω το αίμα δυνατά να κυλάει. Και λέω Άντζι, μην φοβάσαι εδώ σε αυτό το κρεββάτι, είναι ο ήχος του αίματος που κυλάει, […]

Κάποια Χριστούγεννα στο μπαρ Σπιλ

Για όσους διανυκτερεύουν εκεί έξω με μια πληγωμένη αγάπη στην καρδιά τους, για αυτούς μόνο το μαγικό κονσέρτο B Rossette” του Σιν Τζιν Κιμ από το δράμα «White Tower».   Το μπαρ Σπιλ βρίσκεται κάπου στο κέντρο της πόλης. Διαθέτει τους θαμώνες του, το αρχαίο του ντεκόρ, μερικά κάδρα αφηρημένης τεχνοτροπίας. Η μπάρα του είναι […]