Νίκος Εγγονόπουλος | …καὶ σ’ ἀγαπῶ παράφορα

15 Ἀθήνα, Δευτέρα πρωί [17.8.1959] Λενούλα, λατρεία μου,   Σ’ ἀγαπῶ τόσο πολύ, ἀγάπη μου. Καί σοῦ γράφω τώρα δυό λόγια στά βιαστικά ἐλπίζοντας νά τά θέλεις καί νά μή σ’ ἐνοχλοῦν. Σέ σκέφτομαι συνεχῶς. Κι ἄν πρός στιγμή ἀφαιρεθῶ σέ κάτι ἄλλο, ὅταν ἐπιστρέφω στή λατρεία σου διερωτιέμαι πάντα: «μά εἶναι δυνατό;». Χτες βράδυ […]

Χούλιο Κορτάσαρ | Κουτσό

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26 «ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ» ΕΙΠΕ Ο ΓΚΡΕΓΚΟΡΟΒΙΟΥΣ, «το Παρίσι είναι μια τεράστια μεταφορά.»  Χτύπησε την πίπα του, πατίκωσε λιγάκι τον καπνό. Η Μάγα είχε ανάψει άλλο ένα Gauloise και σιγοτραγουδούσε. Ήταν τόσο κουρασμένη, ώστε ούτε καν τσαντίστηκε που δεν είχε καταλάβει τη φράση του. Και καθώς δεν έσπευσε να ρωτήσει όπως το συνήθιζε, ο Γκρεγκορόβιους […]

Τάσος Γουδέλης | Σκιές γυναικών

  Η κενή θέση¹ Μνήμη Θεοδώρας Β. Γουδέλη   Έχω προειδοποιήσει τον εαυτό μου από το βράδυ και αυτός με συγκρατεί λίγο πριν από την άκρη του κρεβατιού. Με κλειστά μάτια υπολογίζω και τα τελευταία εκατοστά που αναλογούν στην πλευρά μου. Εκεί που τελειώνει το κρεβάτι και αρχίζει το πάτωμα. Εάν έλειπε η πόρτα που […]

Άρης Αλεξάνδρου | Το κιβώτιο

  Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 1949 Σύντροφε ανακριτά, έλεγα χθες πως δεν μπόρεσα τελικά να το αποφύγω και κληρώθηκα κι εγώ για το εκτελεστικό απόσπασμα. Έγινε κι άλλη κλήρωση, ανάμεσα σε μας τους δώδεκα, για να δούμε ποιος θά ‘ναι ο επικεφαλής. Εδώ πια, δε χωρούσε καμιά κατεργαριά, κληρώθηκε πάντως το νούμερο είκοσι, δηλαδή ο υπολοχαγός […]

Ευριπίδης Μακρής | Ροδάκινα

Κεφάλαιο 12 «Ποτέ» Η Δανάη κοιτάζει την Ευρυδίκη και χαίρεται που το όνειρό της, όσο άσχημο και αν το ένιωσε τρεις μέρες πριν, δεν επαληθεύτηκε, αντιθέτως χάρηκε με την έκπληξη της Ευρυδίκης. Είναι στο μαγαζί οι δυο τους και συζητάνε. Πως είναι η Ρώμη, πως περνάει, πως κατάφερε να έρθει, για πόσο θα μείνει και […]

Θωμάς Συμεωνίδης | Μυθιστόρημα

  11. Θυμάται που εκείνη κούτσαινε και μετά είχε σταθεί και ήταν σαν να έβγαινε μέσα από το ανοιξιάτικο τοπίο. ΑΥΤΟΣ την κοιτούσε και εκείνη με δυσκολία κατηφόριζε το μονοπάτι μέσα στην πλαγιά. Κούτσαινε και στεκόταν κάθε λίγο, έλεγε, Το πόδι μου πονάει, και μετά έλεγε κάτι άλλο. Καιρός που είχε περάσει. Φορούσε χρώματα της […]

Πιερ Πάολο Παζολίνι | Πορνό-Τεό-Κολοσσάλ

Ρώμη, 24 Σεπτεμβρίου 1975   Αγαπημένε μου Εντουάρντο, Ορίστε επιτέλους σε γραπτή μορφή η ταινία για την οποία εδώ και χρόνια σου μιλώ. Στην ουσία υπάρχουν τα πάντα. Λείπουν οι διάλογοι –ακόμη προσωρινοί- γιατί υπολογίζω στην συμβολή σου, ακόμη ίσως και υπό μορφή αυτοσχεδιασμού όσο θα τη γυρίζουμε. Τον Επιφάνιο τον εμπιστεύομαι εξ ολοκλήρου σ’ […]

Γιώργος Κούβας | Καρμπόν

Διαμέρισμα καρμπόν Οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀνάδοχοι τοῦ Μπίγκλ ἦταν ἀνέλπιστα πολλοί. Τό διαμέρισμα τοῦ Μάριου γέμισε ἀπό νωρίς τό πρωί τοῦ Σαββάτου μέ διαλόγους περί υἱοθεσίας, ὑποσχέσεις ἀφοσίωσης καί διαβεβαιώσεις περί ὑπεθυνότητας. Ἡ ἀτμόσφαιρα θύμιζε συνάντηση συγγενῶν σέ μαιευτήριο. Ὁ καθένας εἶχε τή δική του ζωοφιλική περιπέτεια νά διηγηθεῖ. Κάποιοι μάλιστα εἶχαν φέρει μαζί καί τά […]

Μάριος Ποντίκας | Κουταμάρες (Και μία εξυπνάδα)

  Οι αστυνομικοί των Ειδικών Δυνάμεων στέκονταν απέναντί μας αρματωμένοι και ακίνητοι, σαν πύργοι σιδερόφρακτοι, φυτεμένοι στην άσφαλτο. Εμείς φωνάζαμε «μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι» φωνάζαμε και «προδότες – πολιτικοί – θα μπείτε – φυλακή» φωνάζαμε «ουουουου», ώσπου εμφανίστηκαν οι πρώτοι πολιτικοί, περιστοιχισμένοι από τους μπράβους τους. Ανάμεσά τους αναγνωρίσαμε κάποιους δημοσιογράφους. Ξεσπάσαμε. Ό,τι χυδαιότερο σκεφτόταν κάποιος το φώναζε, […]

Αργύρης Χιόνης | Όντα και μη όντα

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ-ΟΔΟΝΤΟΓΛΥΦΙΔΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ-ΟΔΟΝΤΟΓΛΥΦΙΔΕΣ εἶναι κάτι ἐλάχιστα πουλιά πού ζοῦν σέ τροπικές περιοχές κι ἔχουν μεγάλη ἀδυναμία στούς κροκόδειλους. Εἶναι τόση ἡ ἀγάπη πού τρέφουν γι’ ἀυτά τά ἀπαίσια ἑρπετά, ὥστε παίρνουν στά σοβαρά τά κροκοδείλια δάκρυά τους καί, καθισμένα πάνω στίς τεράστιες κεφαλές τους, πασχίζουν, μέ φτερακίσματα καί τιτιβίσματα γλυκά, νά τούς παρηγορήσουν. Τά […]