Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #22

Δεν είμαι εγώ που τον θάβω. Είναι ο Γαβριήλ που τον θάβει. Σημερινή προσευχή στον Απουλέρο. Ας ανοίξω για ένα λεπτό το μυστικότερο δωμάτιο, για να μπορέσω να χαζέψω τον πίνακα του Maxfield Parrish. Ας τρυπώσω στο παλιό διαμέρισμα της γιαγιάς, εκεί απ’ όπου μπορούσα ν’ ακούσω τις ηλιαχτίδες που έμπαιναν μέσα από τα πελώρια […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #21

Τρία Για να μη μαραθούν οι μνήμες. Τρία Για να μη μαραθούν οι κήποι. Τρία Για την ατμόσφαιρα των πρώην δωματίων μου. Τί έκαναν στο σπίτι του Υάκινθου; Έσβησαν το κίτρινο ματάκι του δηλητηριώδους εντόμου με το κρασί του Νάουμπουργκ. Umwertung. Καταργήσαμε το Abwertung. Οι κακοί άνθρωποι δεν έχουν τραγούδια. Και ανεβαίνω την σκάλα. Και […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #21

Συλληβδηνογραφία Το Συνδικάτο του Ονείρου ελέγχει την Αδούλωτη Κυψέλη / Μας βαραίνουν οι φίλοι που δεν ξέρουν πια πώς να ζήσουν / Τους λέμε τέως φίλους & δεν τους δωρίζουμε το χαμόγελο και τις στιγμές μας / Ένα mint υπεραυτοκινητάκι τρέχει, τρέχει, και πού θα σταματήσει / Στο δάσος με τις παπαρούνες / Στα φραουλένια […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #20

Ξέρεις ακόμα να κολυμπάς; Το φωτό δέντρο έξω κολυμπάει και η ηθική είναι πάντα μια παρανόηση. Το μάτι δούλος των εικόνων. Οουζούκ ! Οουζούκ ! Τώρα είμαστε ξανά ζεστοί και δυνατοί. Το alter ego μου σκοντάφτει στους διαδρόμους ενός ξενοδοχείου και η κάθε πόρτα αποτελεί την προσωπικότητα του και σχηματίζει το εγώ του. Όπως και […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #20

Με μια παμπάλαια χακί Ντακότα – Τις ει; – Ογδόντα πέντε κιλά του συμπαντικού βάρους. Όταν, για τον ποιητή, η Ιστορία είναι μεγάλο κουμάσι, όταν τα δευτερόλεπτα μπορούν να γίνονται κορσέδες, όταν το στήθος γίνεται κάτι που εκτείνεται, δεν είναι φρόνιμο να μας εκπλήσσει το ότι τα σύννεφα λέγονται γουρούνες, λέγονται έκφυλα σύγνεφα. Χρόνια τώρα […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #19

Ο ηλίθιος αριστερόχειρας κάνει την αυτοκριτική του στην Λοκρίδος. Κι είμαστε ένα τίποτα. Κι είμαστε τα πάντα. Γι’ αυτό το νήμα γίνονται όλα. Γι’ αυτό υφαίνουμε. Και η γυναίκα που έτρεχε στο δρόμο μου είπε : Σου συμβαίνει συχνά να κάνεις τέτοια λάθη; Όχι, λέω. Η χθεσινή μηλόπιτα έσβησε τη μνήμη. Νομίζω. Αλλά τα τρύπια […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #19

 Εικονολογίες / [Εικάζοντας Εικαστικώς] Ύστερα από δεκαετίες πειραματισμών, πάντοτε γόνιμων, ελλοχεύει ο κόρος, το αδιέξοδο, ένας (έστω ένδοξος) εκτροχιασμός. Τόσο στη λογοτεχνία όσο και στα εικαστικά, η επαναφορά στα άλλοτε γνώριμα γίνεται εφαλτήριο προς τα μέλλοντα άγνωστα, ειδεμή το πείραμα, με αλλεπάλληλες επαναλήψεις, αντιγραφές αντιγραφών, ενίοτε ανέξοδες (πήγα να πω: αναίμακτες – δεν θα ήταν […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #18

Πάνε μέρες που έχω πουλήσει την ηλεκτρική σκούπα του Aldus Huxley. Και η αιωνιότητα μπορεί να χασμουριέται στις αμμουδιές. Και δεν θα στενοχωρηθώ αν χάσω το φτωχό μου φωτοστέφανο. Το ξεθωριασμένο φωτοστέφανο που κλεψα σε κείνο το ξωκλήσι στην Πάτμο. Παχύρευστες λίμνες οι δρόμοι. Ο Ιορδάνης στρέφεται προς τα πίσω. Το Σινγκ Σινγκ σε αναζητά. […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #18

Η Αλήθεια είναι Cute Δύο μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, τον δικό μας μικρόκοσμο, το Σύμπαν μας που εμπεριέχει ό,τι ποτέ δεν λησμονήσαμε, ό,τι ποτέ δεν αφήσαμε να μολυνθεί από τη χαμέρπεια και την υλοφροσύνη (῾῾παραμένω υλιστής᾽᾽, επέμενε ο Καρούζος, ῾῾αλλά όχι υλόφρων᾽᾽), ναι, ένα Σύμπαν/Σήμα που εμπεριέχει απλούστατα, και ακράδαντα, και αδιαπραγμάτευτα, την Ευγένεια, […]