Βαλάντης Μάστορας | Τρία ποιήματα

1. Το ξέρουμε κι οι δυο. Αυτός ο κόσμος είναι χτισμένος πάνω σε θραύσματα σπασμένων ήλιων και δολοφονημένων ουρανών. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η ετυμηγορία. Αλλά το πώς θα γίνει να ανθίσουν τα λουλούδια δίχως καθόλου φως. 2.  Κρεμόσουν απ’ το τεντωμένο δέρμα της νιότης σου σα στολίδι. Γύρω η νύχτα έπεφτε γυμνή στο […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #23

Περίπολος στην Πόλη / Au Revoir «Θα ξαναπήγαινε. Θα ξαναπάει. Ξαναπήγε». Έτσι, κοφτά και αναπάντεχα, έπαιρνε μπρος ο κινητήρας ενός μυθιστορήματος με πρωταγωνιστή ένα μπαρ. Το θρυλικό Aurevoir, στην Πατησίων, που είναι ο δρόμος-σύζυγος, όπως η Καλλιδρομίου είναι ο δρόμος-ερωμένη. Σ’ αυτήν την κόγχη της πόλης, σ’ αυτόν τον μειλίχιο μυχό, έχουν πιει τα ποτήρια […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #22

Σχοινοβασία στο Άρρητο Οι Δίδυμοι Πύργοι είμαστε Εμείς, και ο Μέγας Σχοινοβάτης, ο Έρως, χορεύει στο συρματόσχοινο ανάμεσα μας, ενώ ψάλλει με συντάραξη το Enta Oumry η Θεά Umm Kulthum. Ενωμένοι πια σ᾽ ένα Σιαμαίο Σύστημα, με κωδικούς απαραβίαστους, με τα δικά μας ιερά και όσια, αλλά και ένσαρκα και χθαμαλά, άμα λάχει, κρυπτογραφήματα, γιατί […]

Κιμονό: Ιστορία που φόρεσε το σώμα / Kimono: wearing History

“Το σώμα, η επιθυμία και η γυναίκα, ελέγχονται από τον πολιτισμό.” Πέπη Ρηγοπούλου “The body, desire and woman, are controlled by civilization.” Pepi Rigopoulou Σε κάθε πολιτισμό και κάθε εποχή υπάρχουν πολύτιμα παραδοσιακά ενδύματα που ντύνουν το σώμα της γυναίκας, το αναδεικνύουν, κρύβοντάς το, το ομορφαίνουν, καταπιέζοντάς το. Μαζί με το παραδοσιακό ένδυμα, στην προκειμένη […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Εκστατική ψυχή

Τρύπωσες με περίσσιο θράσος, εκεί που κανείς δεν τόλμησε ποτέ του να σιμώσει. Μονάχα εσύ στα ιδιαίτερα, στου έρωτα τα πάθη θεατής. Ποιος τόλμησε  δίχως την άδεία σου, τη γούνα σου ν’ αγγίξει; Κι αν είναι Φαραώ ή Ποιητής, Κατακτητής ολάκερου του κόσμου. Γελάστηκε… Σημάδια ανεξίτηλα με μιας, εσύ θα του χαρίσεις. Αφέντρα  του σπιτιού, […]

Δημήτρης Καρπέτης | Πολιορκία

Ξεφυλλίζω τον κόσμο, η σιωπή τρυπάει τα άδεια δωμάτια, μουδιάζει το σώμα. Μέσα στα φθαρμένα ρούχα κρύβονται οι αναμνήσεις. Το εκμαγείο της καρδιάς φορά τον άνεμο, τη θάλασσα το παραλήρημα των συναισθημάτων. Στα μάτια αντικατοπτρίζεται το χάος, κατασταλάζουν οι τρικυμίες χρόνων. Με τα χέρια στις τσέπες ζω την πολιορκία της ψυχής.   Ο Δημήτρης Καρπέτης […]

Σπυρίδων Καπρίνης | ‘Ενα χθόνιο ον

Πάλι έκανε την εμφάνισή του αυτό το απόκοσμο χθόνιο ον, χθες το βράδυ, στην κάμαρά μου. Από παλιά με επισκεπτόταν, με αλλιώτικες και πάντα διαφορετικές μορφές. Άλλοτε ινώδες, και άλλοτε ψυχρά εκτελούμενο στον πυκνό αέρα του σκοτεινού μου δωματίου, και πάντοτε σιωπηλά αναρριχώμενο μέσα από τις χαραμάδες του ξύλινου πατώματός μου. Το θυμάμαι να το […]

Δώρα | Τρία ποιήματα

[Τι θέλει να πει ο ποιητής παιδιά;] Ξεχασμένος κι από την γλώσσα του κατατρεγμένος μία κρεμάλα κουβαλά στο ποίημα -κάποιου εγχειριδίου- πλάι ⸱ κάθε που τα γράμματά του σώνονται κι οι λέξεις σιωπούνται   [Το υγρό σπίτι]  Το σπίτι υπέφερε από χρόνια υγρασία. Υγρά τα μάτια της, τον καθρέφτη ράγιζαν όπου τα χνώτα μου, αχνά […]

Απόστολος Θηβαίος | Γυαλωμένο ύφασμα

Ιστορία στηριγμένη Στην βαθιά πεποίθηση Και τους ψιθύρους Που καθώς λένε Ανταλλάσσουν Οι ποιητές Σαν σπάσει Η φωνή τους Σε χιλιάδες άλλες    Μακριά που είναι φλέβα της ζωής. Να δεις, με πόσους τρόπους φθάνουν τα τραγούδια. Μια πέτρα σηκώνεις, μια πόρτα ανοίγεις, ένα χέρι σφίγγεις. Δυο χείλη παγώνουν και η σκουριά σαλεύει.  Αν δεν […]