Μιχάλης Γκανάς | Παραλογή

Ἔρχονται μέρες πού ξεχνάω πῶς μέ λένε. Ἔρχονται νύχτες βροχερές βαμβακερές ὁμίχλες τ’  ἀλεύρι γίνεται σπυρί ὕστερα στάχυ θροΐζει μέ πολλά δρεπάνια ἁψύς Ἰούλιος στή μέση τοῦ χειμώνα. Βλέπω τό ὑφαντό τοῦ κόσμου νά ξηλώνεται ἀόρατο τό χέρι πού ξηλώνει καί τρέμω μήν κοπεῖ τό νῆμα. Νῆμα νεροῦ στημόνι χωρίς μνήμη σταγόνα διάφανη σέ βρύα και […]

Αργύρης Χιόνης | ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΙΣΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Θά ‘ρθει μιά μέρα ποὐ τά δέντρα θά μισήσουν τήν ἀχαριστία τῶν ἀνθρώπων καί θά σταματήσουν να παράγουν ἴσκιο, θροΐσματα κι ὀξυγόνο. Θά πάρουνε τίς ρίζες τους καί θά φύγουν. Μεγάλες τρύπες θά μείνουνε στη γῆ ἐκεῖ που ἦταν πρίν τά δέντρα. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι καταλάβουνε τί ἔχασαν, θά πᾶνε καί θά κλάψουνε πικρά πάνω […]