έργο θεατρικό διά εξαπατημένον αρραβωνιαστικό (Σκηνικό πόλεως των αρχών του περασμένου αιώνα. Λαδοφάναρα ψηλά πάνω από τους λασπωμένους δρόμους. Κάθε τόσο συναντάει κανείς παρέες ζητιάνων, τριγύρω από αναμμένες φωτιές. Συνήθως προλαβαίνουν όσο περνά κανείς να γυρέψουν το κατιτίς τους. Μια αίσθηση σκοτεινιάς και κινδύνου τριγύρω. Ακόμη, σπίτια σε ρυθμούς αντίστοιχους με εκείνους των νεοκλασικών του […]
Απόστολος Θηβαίος
Βραχνοί καιροί
[… ίσως να στρίψει από την Πανεπιστημίου, δοξαστικό, με μια μεγαφωνική εγκατάσταση να παίζει τη φωνή της Μπέλλου…] Αργό τέμπο *όλα ήταν ο Μπιλ Έβανς. Ή καλύτερα το πιάνο του και ο κόσμος γυμνός, με μια ποταμίσια δροσιά στους λαγόνες. Για μια στιγμή το πιάνο έκλαψε, έπειτα έγινε πλατύτερο, μας πήραν μακριά τα νερά. Ένας […]
Απόστολος Θηβαίος | Γκοφρέ Φουστάνια
Σημείωμα για την πρώτη, ποιητική συλλογή “Πλάνης στην Πλάνη της” της Κατερίνας Γκιουλέκα από τις εκδόσεις Θίνες με ένα παράδοξο “Μηχανικό Μολύβι”* να πρωταγωνιστεί και τις λέξεις αμμοθίνες σχήματα να αλλάζουν στο συντελεσμένο Είχε αυτή τη συνήθεια, δίχως να μπορεί να ξεχωρίσει ποια ήταν η αφορμή που συντηρούσε αυτήν την κατάσταση. Στις αρχές εκάστου […]
Θερινές Γεωγραφίες
[…Σαν αγκαλιά και σαν κληματαριά, ο δεκαπεντασύλλαβος απλώνει…] “Γράμματα στον Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά” (Ηλίας Ανδριόπουλος, Μάνος Ελευθερίου) Στο δρόμο για την Πέρδικα Αίγινα Ήταν τ’ απόγευμα ωραίο, με μια ιδέα συννεφιάς κατά την μεριά της Αθήνας. Οι επισκέπτες τριγύριζαν εδώ και εκεί, ξεγλιστρούσαν ανάμεσα στους κίονες, γύρω στις πέτρες πηγαίνανε τις αρχαίες. Κάποιοι […]
Απόστολος Θηβαίος | Η μεταμέλεια
Τον γύρεψαν στο λιοτρίβι, στα υποστατικά και σε όλες τις ρούγες. Μόνον στο καλύβι του δεν πήγανε. Μα αυτός ήσαν εκεί και μαστόρευε μια ψάθινη καρέκλα, με τόση προσοχή, με πόσο μελετημένες τις κινήσεις. Σαν τον είδαν δεν του μίλησαν ευθύς, επειδή γοητεύτηκαν και ένιωσαν πως μες στην τέχνη του θα’πρεπε να τον αφήσουν πρόσκαιρα. […]
Τα σύνεργα της παραλίας
έργο με άγριο τέλος […στην αποβάθρα με περιμένει ένας σταυρός, δεν είναι δικός μου, δεν είναι δικός σου, μόνο είναι του φίλου που έφυγε για τον απάνω κόσμο…] Μάνος Χατζιδάκις Έργο […Παραλία σε πολυσύχναστο νησί. Όμορφο καλοκαιράκι, ειδυλλιακές παραλίες, νέες και νέοι στην αυγή του πρώτου έρωτα, μουσικές, αθλητές του μπιτς βόλει και φυσικά τενίστες. […]
Απόστολος Θηβαίος | Οφηλία again please
διδασκαλία διασκευής “…Οι αρχές είχαν συγκεντρωθεί σε μια ορισμένη περιοχή. Οι ντεντέκτιβ της κοντινής πόλης είχαν καταλήξει πως σε μια συγκεκριμένη ακτίνα, θα μπορούσαν με την κατάλληλη έρευνα, να βρουν τα στοιχεία, αν όχι τον ίδιο τον ένοχο. Είχε δοθεί εντολή σε όλες τις εξόδους των αυτοκινητοδρόμων να πραγματοποιούνται έλεγχοι. Ειδικά εκπαιδευμένοι αστυνομικοί, μαιτρ στην […]
Πρωτομηνιά, μέρες τ’ Αυγούστου
[…ήσυχες που ‘ναι οι μέρες τ’ Αυγούστου, σαν του Μάνου. Αποτρύγι λέει του χρόνου, περνάει αργά με όλες τις τιμές ο αυτοκράτορας μήνας…] Κατέβηκε με τα σκουπίδια ανά χείρας. Καμία ανεξαιρέτως νύχτα δεν άλλαξε τις συνήθειες του. Και το να πάει τα σκουπίδια εντάσσεται σε αυτές, κάτι σαν σκηνές μιας καθημερινής τελετής. Έπειτα έριξε μια […]
Απόστολος Θηβαίος | Το καρτέρι
θέατρο […το φεγγαρίσιο πρόσωπό της το λαμπρύνουν δυο μαύρα μάτια κάτω από το φακιόλι…] (Ν. Εγγονόπουλος, “A Revoir:Theophilos”) (Μικρή, δασώδης έκταση πλάι στη λίμνη. Φύσης πυκνή και έξαλλη, δέντρα και άνθη και πουρνάρια φουντωτά, απ’όλα διαθέτει το τοπίο. Ήχοι πουλιών, φτεροκοπήματα, αγριόπαπιες και κοπάδια τσίχλες που κάθε τόσο σκορπίζουν και ύστερα επιστρέφουν, παίζοντας το […]
Οι πραγματείες της ζωής μας
Και την ίδια στιγμή ζητάει την αποκατάσταση του εξατμιζόμενου Σημείωμα για την ποιητική συλλογή “Βία και Φόμο” της Ραφαέλας Χαμπίπη από τις εκδόσεις Μετρονόμος Γράφει ο Απόστολος Θηβαίος […Το καλοκαίρι είναι η εποχή των ταξιδιών. Λατρεύουμε τους αποχαιρετισμούς που μας πηγαίνουν λίγο πιο πέρα. Ζούμε, λέει για τη χαρά της αντάμωσης, όταν […]