Νίκος Κουβίδης | Προσφυγιά

Ποιο χώμα τρέχει να με βρει Θάλασσα ν’ αγκαλιάσει Ήλιος στο σώμα μου να μπει Το φόβο να γελάσει Σε όνειρα περπατητά Άφησα το κορμί μου Πηλός από τα δάκρυα Έντυσε την ψυχή μου Κέντησε φόρεμα πλεκτό Με πέτρινο στολίδι Ελπίδα μονοφόρετη Στης μάνας μου τα χείλη Δεν έχει η μοίρα μου νερό Να σκύψετε […]

Νίκος Κουβίδης | Ελευθερία

Έχει φτερά αγγελικά Μάτια απ’ την καρδιά σου Όρκους γραμμένους στο κορμί Άνθη σε τρύπια ρούχα Κόκκινα μαύρα μολυβιά Χρώματα την κρατούνε Κόκκινοι κρίνοι και έρωτας Στο χώμα τη γεννούνε Ένα παιδί που σε κοιτά Μια μάνα που στενάζει Κόρη που μες στις φλέβες της Τρέχει δικό σου αίμα Στα δάκρυα σου ξεδιψά Στο θρήνο […]

Νίκος Κουβίδης | Αγάπης σκέψη

Σε μια ματιά θα γεννηθεί Στα χείλη ανάσα παίρνει Φεύγει φιλά τον άνεμο Σε κήπους μέσα μπαίνει Πέφτει στο χώμα προσκυνά Λουλούδια ανασταίνει Κάνει παρέα με πουλιά Σύννεφα ταξιδεύει Κοιτά τον χρόνο δε μιλά Στο φως της νιότης μένει Φιλά χέρια ακίνητα Σ’ άψυχο σώμα μπαίνει Λέει να φύγει να χαθεί Δάκρυα πίσω φέρνει Γι’ […]

Νίκος Κουβίδης | Πρώτο φιλί

Είχε πιασμένα τα μαλλιά Το σώμα της φορούσε Κρίνους πουλιά Και κόκκινο φόρεμα την κρατούσε Χόρευε με έναν άγγελο Στην άκρη της αβύσσου Χωρίς φωνή Με μια ματιά Και δυο ανάσες μόνο Ένα φιλί Στα χείλη της Έγινε καλοκαίρι   Ο Νίκος Κουβίδης ζει και εργάζεται στο ηράκλειο Κρήτης. Έχει σπουδάσει λογιστικά, έχει ασχοληθεί με […]

Νίκος Κουβίδης | Έρωτα λόγια

Είδα σ’ αυτό το αθάνατο Φτερούγισμα της νιότης Φιλιά σε χρώμα κόκκινο Να σταματούν το χρόνο Χέρια να δίνουνε ζωή Σε παγωμένα στήθη Λουλούδια ν’ ανεμίζουνε Σε έρημα τοπία Είδα ψυχές να χάνονται Και πίσω να γυρνάνε Να αγκαλιάζουν τη στιγμή Στον Άδη πριν να πάνε   Ο Νίκος Κουβίδης ζει και εργάζεται στο ηράκλειο […]

Νίκος Κουβίδης | Αθάνατος έρωτας

Κι αν δε γυρίσεις να με βρεις Πάλι μαζί μου θα ‘σαι, Στα χείλη και στα μάτια σου Είδα το πρόσωπό μου, Στο παγωμένο στήθος σου Άκουσα την καρδιά μου, Στα ματωμένα σου φτερά ακούμπησα Τους ώμους, Μπήκες ζωή στο σώμα μου Στη σκέψη μου το φως σου.   Ο Νίκος Κουβίδης ζει και εργάζεται […]

Νίκος Κουβίδης | Τρία ποιήματα

Αθανασία: Νίκησα το θάνατο με τα χείλη σου. Έρωτας: Και όταν είσαι δίπλα μου Μου λείπεις πιο πολύ Δυο τρεις φορές σε χόρτασα Που σε άγγιξα τυχαία Δήθεν σε μια ερώτηση Που ήξερα τι θα πεις. Πρώτη επαφή: Πως με κοίταξες έτσι Τέσσερα χείλια ζεστά Πως σταμάτησες τον χρόνο Ακόμα μου μιλάς Πως με κράτησες […]