Δημήτρης Καρπέτης | Κατά Συνθήκην

Το ποδοβολητό στο νήμα του χρόνου συνεχίζεται. Οι αυτόχειρες των συμβιβασμών κείτονται στα λευκά τους σεντόνια. Κατά “συνθήκην” έρωτες ιριδίζουν σ’ ένα φως χλιαρό κι απόκοσμο. Με βουλοκέρι σφράγισαν τις χαμένες ανάσες και το πέταγμα στον έναστρο ουρανό. Στο λατομείο της καρδιάς το αίμα τινάζεται, ομολογεί αλήθειες. Ακολουθώ την τρικυμία, το φτερούγισμα της ψυχής, την […]

Δημήτρης Καρπέτης | Πολιορκία

Ξεφυλλίζω τον κόσμο, η σιωπή τρυπάει τα άδεια δωμάτια, μουδιάζει το σώμα. Μέσα στα φθαρμένα ρούχα κρύβονται οι αναμνήσεις. Το εκμαγείο της καρδιάς φορά τον άνεμο, τη θάλασσα το παραλήρημα των συναισθημάτων. Στα μάτια αντικατοπτρίζεται το χάος, κατασταλάζουν οι τρικυμίες χρόνων. Με τα χέρια στις τσέπες ζω την πολιορκία της ψυχής.   Ο Δημήτρης Καρπέτης […]

Δημήτρης Καρπέτης | Επιθυμία

Αντικρίζω τη θλίψη των ημερών ένας συμβιβασμός στα όρια του κελιού μας. Οι όμορφες στιγμές εξασθενούν κρέμονται στα μπαλκόνια. Καταπίνω το μάταιο, μια γεύση σιωπής να πλανιέται στο άδειο από ηδονή σώμα. Εξασθενεί η ψυχή , ασταθής ατενίζει το γκρεμό. Χειροκρότημα ηδονικό για τις αισιόδοξες στιγμές που κάθε τόσο αναβλύζουν, για τα λουλούδια της Άνοιξης […]

Δημήτρης Καρπέτης | Θολή Εικόνα

Θολή εικόνα που βρυχάται μέσα απ’ τα έσχατα της φθοράς μας. Κείτομαι καταμεσής του δρόμου, μια μαχαιριά να διαπερνά το πεπρωμένο μου. Ανάμεσα στις ωδίνες του χρόνου ξεστρατίζω γυμνός, παραδομένος στην ηδονή ένα κατάλοιπο ζωής που ακόμα κυλά μέσα στις φλέβες μου. Θολή εικόνα που χάνεται στην ομίχλη των συναισθημάτων. Η λήθη σκεπάζει το κορμί […]

Δημήτρης Καρπέτης | Κάματος Ψυχής

Αγωνιώ για τις στιγμές που φύγαν, με ανοιχτά χέρια ικετεύω να νιώσω την έκσταση του άγνωστου. Αντηχούν τα λόγια των καλοθελητών αυτών που παρασιτούν και ευημερούν στο πλάϊ μας. Υπομένω τη γλοιώδη υφή των λόγων τους ώσπου να ‘ρθουν τα ουράνια τόξα. Αντιστέκομαι στις άκρατη χλιδή μιας ευτυχίας εφήμερης. Η ψυχή μου γέμισε συναίσθημα πλούτη […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συνειρμοί

Αγκιστρώνομαι στα ακροτελεύτια λόγια των συνειρμών μου. Επιπόλαια η θλίψη μπρος στα γεγονότα, οι «μικροί» θεοί έτσι καθόρισαν την τύχη μας. Μια προσπάθεια να αγγίξουμε το ιδεατό, αγώνας συνεχής μέσα στον κυκλώνα της ζωής. Τα ερείπια που μας περιβάλλουν αυξάνονται, απόρροια μιας καταιγίδας που συνεχίζεται και εισχωρεί στο είναι μας. Η ελευθερία του νου λιθοβολείται […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αβαθή…

Απολαμβάνουμε τις αμυχές της νοσταλγίας, οι πνοές της απουσίας δένουν τις νύχτες. Μας αγκυλώνει ο οργασμός της καθημερινότητας, στα δάκρυα έχουμε πετάξει την ανυπαρξία του εσωτερικού μας κόσμου. Αναρριχόμαστε στης μοίρας τα σκαλιά με την ψυχή στο στόμα. Για λίγες μόνο στιγμές ανοίγει η πόρτα  της ευδαιμονίας. Το σκοτάδι καλπάζει αφήνοντας μαύρες κορδέλες στα αβαθή […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αυτοσχεδιασμοί…

Ατενίζουμε το θαμπό φως, τον άγνωστο βυθό, τα λουλούδια στο βάζο μαραμένα να ικετεύουν για λίγο νερό. Ασθμαίνοντας ταξιδεύουμε μέσα στις νύχτες, ο φόβος αποξένωσε τις ανάσες, το χαμόγελο στα μάτια μας. Μεσουρανούν τα συναισθήματα σπίθες στης ψυχής τα άδυτα. Αυτοσχεδιασμοί στον έρωτα, μια στάλα θηλυκότητας αρκεί για να χωρέσει τα αδιέξοδα χρόνων.   Ο […]

Δημήτρης Καρπέτης | Θρυαλλίδες

Προσχήματα, υπεκφυγές  ένας λυγμός που πνίγει.  Θρυαλλίδες ελπίδας  εισβάλλουν στα πεπραγμένα. Παράθυρο στο κενό,  κλειδί μες στο σκοτάδι  μία σταγόνα αίμα. Περιφέρουμε το σκονισμένο προσωπείο σε μια αιωνιότητα νωθρή. Στην τρικυμία της ζωής, στα υγρά δωμάτια, δευτερόλεπτα ονείρων αρκούν για να μας θρέψουν. Οι θρυαλλίδες φεγγοβολούν, ταράσσουν όλα τα στάσιμα.   Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε […]

Δημήτρης Καρπέτης | Εγκλεισμός…

      Έγκλειστος σ’ ένα δωμάτιο κενό       ένας θνητός καταβροχθίζει το χάος.       Απαγορεύοντας την επαφή,       εξαντλημένοι από τις παραισθήσεις,       οι ανάσες μας αιωρούνται       εκτεθειμένες στο φόβο.       Τα μάτια ιχνηλατούν       τον αντικατοπτρισμό της άνοιξης,     […]