Δημήτρης Καρπέτης | Ασύλητη

Στους γκρεμούς της παλάμης μου κατρακυλά η χαρμολύπη, η θλίψη όσων αισθάνομαι. Αποπροσανατολίζομαι, τεράστιο το βάρος των ψευδαισθήσεων. Η ένδεια των συναισθημάτων αναιρείται λαξεύοντας όνειρα στα καλντερίμια του χρόνου. Τη ροή της βίας επικαλύπτει η συμπόνια. Η αθωότητα παραμένει ασύλητη κρύβεται στα νούφαρα διαφεύγει στο άπειρο.   Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής το […]

Δημήτρης Καρπέτης | Πορτραίτα

Τα πορτραίτα καλά στέκουν κρεμασμένα στους τοίχους αναπολούν τα περασμένα τα ενθύμια του νου. Έχω νιώσει αντίπαλος με τις επιδιώξεις των προβεβλημένων προσώπων. Προσπαθώ να γκρεμίσω συνειδητοποιημένα τη ραστώνη της πείνας που χαρίζουν χαμογελώντας οι κατακτητές της ζωής μας. Υπόδουλοι στα νομικά τους τερτίπια προσπαθούμε να ψελλίσουμε την αλήθεια. Στα επόμενα πορτραίτα ονειρεύομαι να απεικονίζεται […]

Δημήτρης Καρπέτης | Περίκλειστοι

Τα δέντρα ακίνητα αχνίζουν τη νύχτα, περιμένουν τις σκιές των αθώων να σκαρφαλώσουν πάνω τους. Στα κάτεργα ξεχάστηκαν της καρδιάς τα σκιρτήματα και οι πληγωμένες ανάσες. Μια επανάληψη που πονά κυβερνά τα στόματα, τα μάτια που αγνόησαν την παραζάλη της σάρκας. Περίκλειστοι στο σιωπηλό βυθό νοιώθουμε το κρύο φως να διαπερνά το σώμα. Οι κραυγές […]

Δημήτρης Καρπέτης | Χειμέρια νάρκη

Εκτεθειμένοι στη ρηχότητα της εποχής αντικρίζουμε την έπαρση των σκοτεινών σκιών. Στην αγχόνη οδηγούνται οι αθώοι, αναβλύζει το αίμα, η ενέδρα στα όνειρα έχει στηθεί, ποινές που προκαθορίστηκαν γδέρνουν τις καρδιές. Χειμέρια νάρκη απλώνεται παντού. Στη θέαση των χυδαίων πράξεων παγώνουμε μένουμε ακίνητοι. Ακρωτηριάζοντας τη σήψη δραπετεύουμε από την αδράνεια που μας περιβάλει. Ο ιστός […]

Δημήτρης Καρπέτης | Έξαψη

Αδρανής μπρος στη μοίρα μένοντας υποτελής στον πόνο, αντικρίζω έναν κόσμο όλο δράματα. Το ψύχος της επιθανάτιας αταραξίας βασανίζει τα χείλη. Ο χρόνος συνεχίζει ακάθεκτος να μαχαιρώνει τις ανάσες. Συγκλονισμένος απ’ την υπέρτατη ωραιότητα γεύομαι την έξαψη, αγγίζοντας την απόκρυφη εσοχή της φύσης σου. Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής το 1969. Έχει σπουδάσει […]

Δημήτρης Καρπέτης | Οργή

Η οργή ανασταίνει την καθημερινή οκνηρία. Αδιάφοροι συνεχίζουμε να σμικραίνουμε σε έναν κόσμο αόρατο. Υποχείρια με βήματα αργά ταξιδεύουμε προς τον επίλογο της ζωής. Τα συνεχή τραύματα οδηγούν στη σήψη. Επεξεργάζομαι τη σαφήνεια των εντολών που αποδεκατίζει τα αισθήματα. Η άνευ όρων παράδοση στο μεταμφιεσμένο φως δεν είναι δεδομένη. Οργή, στα προσκλητήρια της αντίστασης τ […]

Δημήτρης Καρπέτης | Ασελγείς

Μέσα σου ανατέλλει η ζωή. Τη φύση σου περιτριγυρίζει ένας συρφετός άνομων πράξεων . Η ομορφιά δεν είναι ένοχη ακόμα κι όταν στέκεται γυμνή. Ένοχη τη θέλησαν οι χυδαίοι καθωσπρέπει καταπατητές της. Ασελγώντας, μπήγοντας τα νύχια βαθιά στο κορμί και στην ψυχή τα πελώρια μάτια δακρύζουν ένα τομάρι γλιστρά πάνω στα κύτταρα που νέκρωσαν. Η […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αδρεναλίνη

Σάρκα παραδομένη στην αδρεναλίνη, μια ζωή καταδικασμένη σε αναβρασμό. Τρέμουμε ακολουθώντας το ηδονικό ταξίδι στις πτυχές των σωμάτων μας. Στα κορμιά απλώνεται η ένταση, οι ανταύγειες του έρωτα χαϊδεύουν τα στήθη. Στα χάσματα των δακτύλων αποδεκατίζονται τα φιλιά των καταιγίδων. Το σάλιο ανακατεύεται με τις πνιχτές φωνές, μυστικά αναβλύζουν απ΄ τις ρωγμές της νύχτας. Στα […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συσπάσεις

Ο τριγμός των βημάτων ξεψυχά αργά. Βουτάω στην εποχή των μουσώνων ξεφυλλίζω ασυνείδητα τη ζωή, στις μαρκίζες κρέμονται οι αλαλαγμοί των ονείρων. Το εφήμερο εναρμονίζεται με τα θολά φεγγάρια, ενθύμια αναλαμπές γέμισαν τις κόρες των ματιών μου. Εκούσια παραδομένο στις όμορφες στιγμές ένα κορμί επιπλέει στο χάος. Η καρδιά άρχισε να συσπάται.   Ο Δημήτρης […]

Δημήτρης Καρπέτης | Περιφορά

Τελειώνει ο χρόνος, αναδύομαι σιωπηλός από ένα λαβύρινθο αδιέξοδο. Ο ιδρώτας λούζει το κορμί, με μάτια ορθάνοιχτα αντικρίζω τη σαφήνεια των αισθημάτων. Η λεηλασία της καρδιάς συνεχίζεται τα πόδια τρέμουν, φωνάζω δυνατά το όνομά σου μέσα στα όνειρα που ξεπλύθηκαν απ’ τη σπάταλη ροή των συναισθημάτων. Οι ανάσες αρνούνται να υποταχθούν σε μια πραγματικότητα νωθρή. […]