Γιώργος Κοζίας | ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΛΙΓΗ ΑΝΟΙΞΗ… (Motivo)

Ὑπάρχει ἀκόμα λίγη Ἄνοιξη Ἐλᾶτε νὰ ἀλλάξουμε δακτυλίδια γάμου Νὰ νυμφευτοῦμε τὰ ὄνειρά μας Τώρα ποὺ στήνονται κρεμάλες Καὶ τραγουδοῦν οἱ δήμιοι τὸν γερμανικὸ ποιμενικό τους Ὑπάρχει ἀκόμα λίγη Ἀγάπη Νὰ βάλουμε τοὺς νεκροὺς στὸ τραπέζι Νὰ στρώσουμε στὸν ξένο τὸ κρεβάτι Fraülein, ὑπάρχει ἀκόμα λίγη Ἄνοιξη Ἐλᾶτε νὰ ἀλλάξουμε δακτυλίδια γάμου Νὰ νυμφευτοῦμε τὰ […]

Γιώργος Κοζίας | Ημέρες Ολοκαυτώματος (Τρία ποιήματα)

ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ ἀναζητᾶμε τὴν Ὀμορφιὰ στιγματισμένη. Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ τὸ Ἄγνωστο φθονοῦμε καὶ τὸ Μάταιο μᾶς καταδιώκει. Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ ἀγοράζουμε τοὺς ἀπογοητευμένους ἐραστές. Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ Ἀκόρεστοι πάλι σπαράζουμε τὸ κουφάρι τοῦ ἐπιβήτορά μας. Εἴμαστε ἐμεῖς τὰ κουταλάκια τῶν πληβείων, τὰ πασουμάκια καὶ τὰ κομποσκοίνια τῶν ἁγίων. Εἴμαστε ἐμεῖς οἱ […]

Γιώργος Κοζίας | ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΑ ΣΤΟ «ΕΠΙ ΑΣΠΑΛΑΘΩΝ…»

Ὁ Παμφύλιος Ἀρδιαῖος δὲν πλήρωσε τὰ κρίματά του. Κυκλοφορεῖ ἀνάμεσά μας ὁ πανάθλιος μελανοχίτωνας, καραδοκεῖ καὶ ἀπειλεῖ, μπήγει τὰ φαρμακερὰ βελόνια τῶν ἀσπαλάθων τὰ ἀγκάθια, ὅταν σηκώνουμε κεφάλι. Kοιτᾶμε τοὺς μαιάνδρους στὸ ταβάνι Ἀσίνην τε… Ἀσίνην τε… οἱ μαῦρες προσωπίδες μᾶς σκεπάζουν. Κι ὅλο κάτι τελειώνει στὸ χάος κι ὅλο κάτι ἀρχίζει βαρβαρικό τὸ ἄνθος […]

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Γιώργου Κοζία «Πολεμώντας υπό σκιάν…[ελεγεία και σάτιρες]», στο Polis Art Café

Οι εκδόσεις Περισπωμένη σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητική συλλογής Πολεμώντας υπό σκιάν… Ελεγεία και σάτιρες του Γιώργου Κοζία την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 8.00 μ.μ. στο Πόλις Άρτ Καφέ Πεσματζόγλου 5, άιθριο Αρσακείου (άνωθεν Θεάτρου Τέχνης και Στοάς του βιβλίου) Για το βιβλίο θα μιλήσουν Ευριπίδης Γαραντούδης, καθηγητής Νοεοελληνικής Φιλολογίας στο Τμήμα […]

Γιώργος Κοζίας | Θηβαϊκός κύκλος

Καλαθά, καλαθά, γδάρε μας για το καλάθι. ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΓΚΡΙΝ Έρχεται κανείς, βρίσκει μια ζωή έτοιμη δεν έχει παρά να την προβάρει Στην ούγια γράφει: Δέρμα εκτροφείου   Και στο χαλινάρι το Ολόγραμμα του -κομμένο, ραμμένο, φορεμένο- Μια ζωοπανήγυρης ο βίος κι ο άνθρωπος κρεμασμένος στο τσιγκέλι ένα κομμάτι φρέσκο κρέας με τον κουβά και τον […]

Γιώργος Κοζίας | Άννα Φίρλινγκ

Ω θάνατοι σε δόσεις, ω έμποροι μικροί, η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει. Μόνη, ξυπόλητη σέρνει το άδειο καρότσι της στα γυμνά πεδία της ατέλειωτης σφαγής, γόνιμη σαν μαγιάτικη βροχή, ευλογημένη ως μάννα εξ ουρανού. Η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει. Θα αγοράσει την ταπεινή ζωή με το ακριβότερο νόμισμα για τις χαρές που δεν ήρθαν ποτέ, […]