Συντάκτης: AntonisTsokos

[Απογύμνωση] Ι Η νύχτα στους ώμους πανωφόρι με ζεσταίνει καθώς σου γράφω πάλι γυμνή. [Σελ.9]   [Κίτρινη ηδονή] Ύστερα ήρθαν οι χρόνοι της πλαστελίνης τα χέρια σου με έπλαθαν ζώο άγριο και ελεύθερο, με χαίτη ανεμίζουσα και ένστικτο πρωτόγονο. Μέσα σε δάση ανήλιαγα σκοτάδια χώριζε με το μαχαίρι ο δήμιος μακριά από λάμψεις στις κίτρινες […]

Ο θείος Κωνσταντίνος απ’ το 1930 κάτι, ήτανε, λέει, παντρεμένος, γιατί ‘Δεν γινόταν αλλιώς’… Σε έναν μάλλον δυστυχισμένο γάμο· με τη Θεία Πέπη. Ούτε λόγος βέβαια για διαζύγιο εκείνα τα χρόνια. Δεν είχαν παιδιά. Ζούσαν και δεν ζούσαν μαζί. Πάντως όταν γεννήθηκα εγώ, τότε με τους σεισμούς τού Ιονίου, ο θείος ήταν ήδη Υπουργός και […]

[Το Σύνδρομο τού Σκαντζόχοιρου]                                             12. Δεν είναι κάποιο ανάμικτο συναίσθημα Ή συστολή που τη σπατάλησα Μισή στα μπαρ με παλιοτόμαρα Στα κατώγια τής νύχτας Όπου νεράιδες σε σπασμένα γυαλιά Καθρεφτίζονται Και μεθυσμένοι καημοί τραγουδούν [Αυτά που η θεια Φανίτσα έλεγε Πορνεία και γαμάδικα με περιφρόνηση Όπως και ο γείτονας εκείνος Ο σημαδεμένος Που όλο […]

  Μανιασμένα κύματα χτυπάνε στις εσοχές της συνείδησης μου   διαβρώνουν το βράχο της σκέψης μου   τον ρίχνουν μέσα στο πέλαγος τον οδηγούν αλλού   μακριά από τα ύποπτα βλέμματα των σειρήνων.   Κόσμος γεμάτος αναστάτωση ανέξοδη κι εφήμερη   γεμάτος άγχος για καταξίωση υλική   που διαρκεί ελάχιστα μέσα στους αιώνες.   Ύλη […]

Ερήμωσε πια η Εδέμ. Το δέντρο της αλήθειας πρόδωσε το μυστικό. Ριζωμένο στη μετάνοια αναρριχήθηκε στην προσευχή. Τα κεντημένα άνθη έγιναν πουλιά. Τα φύλλα αγκάθινα στεφάνια. Οι καρποί αγχόνες ενοχής. Τις μέρες κατάρτι επιπλέει στην αιωνιότητα. Τις νύχτες εφιάλτης τιμωρός του ονείρου. Και κάθε άνοιξη σταυρός μετρά ένα ένα τα καρφιά της συγχώρεσης.   Η […]