Η ΚΗΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΔΕΝΤΡΟΥ
Σήμερα κήδεψα το μαγικό μου δέντρο.
Απαρηγόρητη κλαίω.
Στην απελπισία μου στέκω τόσο κυριαρχική
που στριφογυρνώ τα σωθικά μου
σαν να’ ναι μαύρα φίδια
στο απύθμενο καζάνι της κοιλιάς.
Τα πόδια μου χάνονται μικρές μαδημένες ρίζες
στο κάτω άπειρο
και το αίμα χάνει την πυξίδα του
απ’ τους φυσικούς τους νόμους
σκορπώντας τσούρμο μικρών σκαραβαίων
από παντού.
Όλο παν και λιγοστεύουν τα μέρη
που κατοίκησα την Πίστη μου.
Κι ο τσιγγάνικος ο μαύρος εαυτός μου
με μάτι νεαρού αγριμιού
αλυχτά τις νύχτες
καλώντας το αόρατο συνάφι του.
ΤΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ
Τα πουλιά κληροδοτούνε στα παιδιά τους
μόνο τη θρησκεία τους στον άνεμο.
Γνωρίζουν ανεξήγητα καλά ότι το Σπίτι
παύει μ’ εκείνον που το κατοικεί.
Γι΄αυτό τα κτίριά τους δεν φτιάχτηκαν με πέτρες και μπετό
δεν αναμετρήθηκαν ποτέ τους με τον χρόνο.
Γι’ αυτό οι πολιτείες, οι ναοί τους κι οι θεοί
είναι όλοι τους ανεμοπαρμένοι.
Η ΑΛΕΠΟΥΔΙΤΣΑ
Ίσως εμείς να μην υπάρχουμε πια.
Ξέρω όμως πως μια αλεπουδίτσα
έξω απ’ το μπαλκόνι που βλέπει στον Λυκαβηττό
είναι χωμένη στα μαγιάτικα χορτάρια
αιθέρια και εξανεμισμένη
-σχεδόν όσο αυτά-
και την χτυπά αλύπητα ο ήλιος στη μουσούδα.
Είναι που η πείνα της στέρησε λίγη από την αγριάδα της
Ίσως που κάποιο παραμύθι της έκλεψε και την ουρά.
Μα προπαντός είναι που ο κόσμος μας της έσπασε
του φεγγαριού της την πυξίδα.
Η Εσμεράλδα Γκέκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στη Νομική της Αθήνας και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στο Αστικό Δίκαιο (ΕΚΠΑ). Εργάζεται στην Αθήνα ως δικηγόρος.
Έχουν εκδοθεί τέσσερις ποιητικές συλλογές της έως τώρα: Pulchritudo Bestiae (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2012 και εκδόσεις Περισπωμένη, 2024), Ουρανόδεικτος (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2014) και Παράδοξος Ύπνος (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2019), Οκτώβρης (εκδόσεις Περισπωμένη, 2024).