Ντουρς Γκρυνμπάιν | Μικρή στήλη με ρήσεις

Φωτογραφία: Ray Metzker

Έξω η νύχτα – μέσα ο αντίλαλός της.
Απ’ την ώρα που γεννηθήκαμε. Έτσι είναι

Όλα τα χρόνια κι όλο το χρόνο που σου απομένει ακόμα
Ν’ ανασαίνεις, να πεθαίνεις σ’ ελεύθερη πτώση…

Πυκνοκατοικημένη όλη η γη, μονάχος δεν ζει κανένας πια.
Το σώμα – μια πλάνη αιματωμένη. Σε προδίνει

Αυτός ο συνένοχος της νύχτας. Το μέλλον
Σαν άστρο αστραφτερό που δεν σε ξέρει.

Παντού το μη-εγώ, ένας κόσμος δίχως άκρη. Τόσα πολλά
Αυτά που περιφρόνησες, τόσα λίγα αυτά που συλλογίστηκες-

Πανάρχαιων λέξεων εσύ –εφήμερος- τόνος.
Ένας ανάμεσα σε πολλούς εδώ, συγγενεύοντας με κάποιους.

 

Μετάφραση: Θανάσης Λάμπρου
Ντουρς Γκρυνμπάιν - Ο αστρονόμος -   Μικρή Άρκτος, 2012