Νίκος Κουβίδης | Δρόμοι με αίμα

Κόκκινα μάτια τις νυχτιές του φόβου παλικάρια Σε σίδερα κι ακρογιαλιές του πόνου μαύρες φορεσιές Για δες λαέ ένα σταυρό που πάνω κάτω τρέχει Μήτε καρφιά στα χέρια του μήτε στεφάνι έχει Άγριο τριαντάφυλλο κρατεί γερά στο σώμα Νερό κι αγκάθια τρέχουνε στου στεναγμού το χρώμα Βγάνει φωτιά στα χείλη του πέτρα στο κοίταγμα του […]

Νίκος Κουβίδης | Δεύτερη ζωή

Δέσποινα μάνα κι αδερφή στείλε με μένα σου φιλί Το εικοσιδυό στα εικοσιδυό κοίταξα μάνα στο σταυρό Πατέρα είδα στα σπαθιά και αδερφό χωρίς μιλιά Νύφη σε μαύρο νυφικό ξυπόλυτη στο χώμα άσπρο πουλί που βάφτηκε του κάτω κόσμου χρώμα Θάλασσα πως το άντεξες στα δυο να μην ανοίξεις χέρια που σ’ αγκαλιάσανε χωρίς ψυχή […]

Νίκος Κουβίδης | Γη και ουρανός

Χρυσάφι δεν λογίζονται Μήτε χαρές ζητάνε Ψυχές δεν ονειρεύονται Κι όμως ψυχές γεννάνε Για δες τον ηλιο μια φωτιά Κήπος σ’αυγης λιμάνι Της δύσης κόκκινο Πουλί Πρώτης πηγής στεφάνι Για δες τη θάλασσα ζωή που χει Στην αγκαλιά της Περπατητά στο κύμα της Χριστός το κοίταγμα της Πόσες ευχές γονάτισαν Στο άψυχο φεγγάρι Στόμα σε […]

Νίκος Κουβίδης | Πορτρέτο

Ποιος έχει μάτια Κόκκινα Σε χρώμα να ανοίξει Πορφυροκόκκινα μαλλιά Στον ήλιο να αφήσει Άσπρο πετράδι στο λαιμό Κύκνου γειρτό στο σώμα Μαύρο της θάλασσας νερό Που γέννησε το χώμα Ξύλο που γύρισε τη γη Σ’αλώνι αφημένο Μια ζωγραφιά και ένας σταυρός Σε στάρι ματωμένο Πόσοι περνούν στο βλέμμα σου Και πόσοι σου γελάνε Κορμιά […]

Νίκος Κουβίδης | Πατρίδα

Ψυχή που θάφτηκε στη γη  Σε πέντε θάλασσες κρατεί  Ένα κομμάτι του σπιτιού  Και ένα του βασιλικού  Για πες μας μάνα τι φορά  Στα δυο της χέρια τι βαστά  Σκοτάδι μέχρι το λαιμό  κι’ένα σταυρό για φυλαχτό  Στεφάνι για τον νικητή  Μα’ναι πολλοί και το κρατεί  Για πες μας μάνα πού κοιτά  Πού τρέχει και […]

Νίκος Κουβίδης | Χάρτινα όνειρα

Μεσα σε βράχο, μάτια ζω Και πλένω την ζωή μου Δύο αλυσίδες παίρνουνε Το σώμα απ’την  ψυχή μου Τις μαύρες μέρες καίγομαι Τις άσπρες νύχτες βγαίνω Πέτρες νερό και χώματα Στα γόνατα μου σέρνω Φτιανω σαΐτα στο χαρτί Μια προσευχή της βάζω Μεσα στο στόμα του ουρανού Ασπρο καντήλι ανάβω Φεγγάρι μισοφέγγαρο Δρεπάνι για τ’ […]

Νίκος Κουβίδης | Σταύρωση

Επάνω στο δεξί σταυρό Σε σώμα αφημενο Ασπρο κοράκι με χτυπά Βασιλικά ντυμένο Θε μου το αίμα που κρατώ Πώς να το μαρτυρήσω Μια προσευχή κι ένα κερί Πώς θα το πάρεις πίσω Ε μωρέ μαύρη κι άτυχη Πες μας για δεν πεθαίνεις Τρεις μέρες πάνω στο σταυρό Τρεις μέρες μας νηστεύεις Για δες τον […]

Νίκος Κουβίδης | Ερωτευμένος έρωτας

Ασπρα πατήματα στο φως Στο στήθος μπλε κοχύλια Πλεμμένα ταχει τα μαλλιά Χωρίς φωνή στα χείλια Για δες καλέ μου και ξανθέ Πατήματα που χάνεις Στο μαύρο χώμα ο λογισμός Καημό στη σκέψη κάνει Για δες καλέ μου τα φτερά Πώς ταχεις πληγωμένα Και’χουν στα κόκκαλα κλωστές Που τρέχουνε το αίμα Τι χαρακωνεις την καρδιά […]

Νίκος Κουβίδης | Θεέ και άγγελε ξανθέ

Πώς κάνει φίλους τα πουλιά και σώμα δεν θυμάται Πώς την μαγεύει την ματιά Πώς στη βροχή κοιμάται Δεν ξέρει να παρακαλεί μήτε να λογαριάζει ξέρει μονάχα ν’αγαπά και το νερό ν’αγιάζει το αίμα του δεν το χαλά μήτε θα το χαρίσει μόνο παιδί σαν το ζητά Κι όποιος δεν προσκυνήσει Όποιος σταθεί στο θάνατο […]

Νίκος Κουβίδης | Μάτια σύνορα

Πώς κάνεις τόπο του ουρανού σύρματα ματωμένα κόρες που σε γεννήσανε με χέρια απλωμένα Βάλε αγγέλους στις καρδιές φτερά που δεν πατάνε μάτια που δεν δακρύζουνε ψυχές που καρτεράνε Δώσε στο χέρι του χρυσού σίδερο να κρατήσει μαύρα μαντήλια που κεντά στο χώμα να τ’αφήσει Κερί ‘σαι και μην το ξεχνάς μια προσευχή που ανάβει […]