Νίκος Ι. Τζώρτζης | Ο τρελός λαγός

Αριστερά το χάνι, δεξιά το πηγάδι και στη μέση αυτός,       αμέσως μετά τη στροφή. Μπροστά μου. Μισοκαθισμένος, σταχτής, κοκαλωμένος, με μάτια γυάλινα στη μεγάλη μου σκάλα. Στο βάθος το χωριό, λιγοστές σπίθες, οι ελιές, το φεγγάρι κι ο κάμπος – ώσπου στο πηγάδι το σάπιο γεράνι ξανατρίζει και στο κλειστό χάνι ο πάγκος φωτίζεται· […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

I Αυτοψία Τρίτη. Εις την θέσιν Μαρδάτι Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει): Η μεγάλη χαρουπιά   Εκεί όπου διακλαδιζόταν σε δύο εύρωστους κλώνους, εισχωρώντας βαθιά στον εναέριο χώρο του εύθικτου γείτονα, εκεί βλέπεις τώρα δύο λείες μαχαιριές από βαρύ αλυσοπρίονο.   II Αυτοψία τέταρτη. Εις την θέσιν Ροβές Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει):   Αλλαγή […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

I  Τα συντριπτικά κατάγματα να σταματήσουν τις υπερβολές περί πόνου, αξιώνουν οι παρανυχίδες.                   ΙI Τ’ άγγιγμά σου στα αυτιά μου ψίθυρος κι η μυρωδιά σου    στο στόμα μου γλυφή· κι η γεύση σου   στα μάτια μου λάμψη,  κι η φωνή σου  στο δέρμα μου νυχιά·              κι η μορφή σου στο νου μου […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Εκατέρωθεν

I.  Οι Μαρίες και η Λέσχη Κινηματογράφου Σήμερα το πρωί είδα στο Chez Georges τις Μαρίες και μια φίλη τους, ξανθιά, με ωραία χέρια (λευκά λεπτά δάχτυλα που αναβόσβηναν τσιγάρα)· εν τέλει,                         είπαμε να ξανασυναντηθούμε αύριο.                          Απόψε το βράδυ πήγα για πρώτη φορά σε ταινία της Λέσχης Κινηματογράφου· μετά, ήπια ένα ποτό και κουβέντιασα […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

 I  ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ Για ποιους και πόσους έζησα; Ποιοι και πόσοι μ’ έζησαν; Ποιοι και πόσοι ’θελαν να τους ζήσω; Για ποιους και πόσους ήθελα να ζήσω;   II Από τα ημερολόγια εργασίας του ποιητού (αποσπάσματα για προσωπική χρήση)    ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ, Γ΄ (Λεονταρισμοί) Αυτές που αποκαλείς: παγιδευμένες λέξεις  σε λόγιες αποχρέμψεις, λοιμώδεις ειδήσεις,         σε […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΝΕΑΡΟΥ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΑ  ( κάμπος Κριτσάς Λασιθίου )    I  Αυτοψία Χρόνια στην ίδια στάση: Όρθιες πάντα, σιωπηλές κι ενωμένες. Αγκαλιάζονται        ή παλεύουν; Μεγαλώνουν και ψηλώνουν, ψηλώνουν κι ενώνονται,  όλο και πιο πολύ. Παλεύουν ή αγκαλιάζονται; Συνορίζονται, αποφαίνεται η μάνα μου. Με πλεγμένες ρίζες και κλαδιά, δυο, τρεις πιθαμές η μία απ’ την […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

[Ύμνοι εις την ελευθερίαν]  Αιώνες τώρα, δεν περπατούμε πια,   μόνο συντάσσουμε,    βάδην ή τροχάδην                      πάνω στο χώμα,                      αυτόματες κι απέλπιδες γραφές περί κατάργησης της βαρύτητας.   [Το γραφόμενό σου] Για να αφουγκραστείς την πιο βαθιά του φύση το ξέρεις πια: γην και ύδωρ θα σου ζητήσει.   Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από […]