Μαρία Τζιαούρη- Χίλμερ | Το χαλαμάντουρον*

Θωρώ το χαλαμάντουρον Τζι΄ ας είν΄ξεθωρκιασμένον. Πόξω* βλαστούν κυκλάμινα, ποτζείνα που μοσκοβολούν. Μέσα τζοιμούνται άδρωποι, πουν΄ έχουν πού να πάσιν*. Τζαι πίσω που το χαλαμάντουρον ζουν γρόνια τωρά οι άλλοι. Που τους επέψαν* μες τα ξένα σπίθκια να μεινίσκουν*. Εν τζαι θέλαν τα πλάσματα να πάσιν. Εν με το ζόρι που τους εστείλαν. Μα επήαν. […]

Μαρία Τζιαούρη- Χίλμερ | Δύο ποιήματα

[Στάσεις λεωφορείων] Στις στάσεις των λεωφορείων κοντοστέκονται οι άνθρωποι. Μαζί τους οι προσμονές, οι φόβοι και οι τιμωρίες. Μαζί τους και ο καύσωνας. Με τα καλάθια και τα σακίδιά τους γεμάτα στιγμές. Ακούς σποραδικά ιστορίες μεγάλων ανθρώπων. Ιδρώτας, ξέπνοες ανάσες, υγρά βλέμματα. Στις ίδιες στάσεις των λεωφορείων βλέπεις τη μοναξιά να περιμένει στα πρόσωπα και […]