Διονύσης Καψάλης | Μέρες αργίας IX

Ξέρω πως θα ‘ρθει, και δεν θα’ μαι όπως είμαι, να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου· μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου, εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι. Δεν θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει, δεν θα ρωτήσω αναιδώς, που το κεντρί σου; γονιός δεν θα ‘ναι να μου πει, σήκω και […]