Αντώνης Τσόκος | Μεγάλη Παρασκευή ή Θυσία

Τα μάτια υπάρχουν μόνο ως τοπίο. Η όραση ως κατάληξη, εκδίκηση που εκπνέει στο βλέμμα. Καμία Παναγία δεν αντέχει το θέαμα του σταυρωμένου γιου της. Κανένας Ιωσήφ δεν ονειρεύεται αναστάσεις. Ο Χριστός κλοτσάει την πέτρα πάνω από τις κιμωλίες. Στο κουτσό το ένα πόδι παριστάνει το παρόν το άλλο τη θυσία.   Αντώνης Τσόκος – […]

Αντώνης Τσόκος | Ημερολόγιο Πέμπτου ορόφου #4

Ο ύπνος μειώνει τη θητεία, λένε οι φαντάροι αναζητώντας μια διέξοδο στον παραλογισμό του στρατιωτικού εγκλεισμού. Προσπάθησα να εφαρμόσω ξανά το δοκιμασμένο αυτό ρητό. Τη φορά αυτή απέτυχα παταγωδώς. Τις νύχτες ακούω βήματα. Δεν έχω ξεκαθαρίσει αν είναι τα βήματα της ζωής που φεύγει ή εκείνης που έρχεται. Ο ύπνος μου αντιγράφει το κύλισμα  των […]

Αντώνης Τσόκος | Ημερολόγιο Πέμπτου ορόφου #3

Ο καλύτερος τρόπος να σκέπτεσαι είναι να μην σκέπτεσαι, γράφει ο Μπουκόβσκι στο τραγούδι της γραφομηχανής του. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των ημερών είναι το μυαλό. Όταν ο εγκέφαλος δεν χορταίνει με εξωτερικά ερεθίσματα αναζητά τροφή στο εσωτερικό του φλοιού του. Εκεί υπάρχει πάντα τροφή. Σήμερα βρέχει. Την τέταρτη μέρα του Απρίλη πάντα βρέχει. Από το […]

Αντώνης Τσόκος | Ημερολόγιο Πέμπτου ορόφου #2

Το ξημέρωμα φωτογραφίζω τον ουρανό απ’  το παράθυρο της κουζίνας. Όπως χθες και προχθές. Όπως την πρώτη μέρα της δημιουργίας. Δεν είμαι σίγουρος αν είναι Πέμπτη ή Παρασκευή.  Δεν ξεχωρίζω πια τις ημέρες, παρά  μόνο τα σύννεφα. Χθες βράδυ μέτρησα τις ταράτσες των απέναντι κτηρίων. Ο,τιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο, το μαθαίνω από εκεί. Οι ταράτσες […]

Αντώνης Τσόκος | Ημερολόγιο Πέμπτου ορόφου #1

Καθημερινά χάνω μέρος των αισθήσεών μου. Τα μάτια μου επαναλαμβάνουν το ίδιο τοπίο.  Προ εγκλεισμού,  κάθε ξημέρωμα ήταν διαφορετικό.  Φαίνεται πως η φρεσκάδα εκείνη  ήταν προϊόν συναναστροφής και περιπλάνησης. Ήταν ο ιαματικός  αέρας της πλατείας Καρύτση, οι Κυριακάτικες παρτίδες Scrabble στην Πλάκα. Τα μάτια κινηματογραφούν στο παρασκήνιο και προβάλουν τις εικόνες όταν οι αισθήσεις βρίσκονται […]