Μάρσια Ισραηλίδη | Τρία ποιήματα

Άφωνη Καθώς με κόπο πήγαινε να στρώσει τα μαλλιά της, έμπλεκαν στα καλώδια που μπαίναν στον λαιμό της, αυτά που της αφαίρεσαν τον ήχο απ’ τον λόγο- κι όμως τα λόγια αντήχησαν σε τοίχους όλο άσπρο σα ν’ άφησαν μικρό λεκέ σ’ εκείνο το δωμάτιο.   Τζάκι λογαριασμοί που έληξαν προσάναμμα σπουδαίο χαζεύεις για ώρα […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συντηρώ

Αποκηρύσσω την πραγματικότητα φέρνω μέσα μου τους άλλους κόσμους. Η μουντάδα της λογικής και η νηφαλιότητα χάνονται. Παραβιάζω το χρόνο γίνομαι αόρατος. Η ανάγκη της σεμνότητας καταργείται, γλύφει το κορμί η υγρασία. Ένα κόμπιασμα σφίγγει την ανάσα, πότε θα σε ξαναδώ στα σύννεφα; Οι μικροδεσμεύσεις διέλυσαν το θαύμα της φύσης. Αναγνωρίζω το άρωμά σου όλα […]

Λία Μάγειρα | Μια Συνηθισμένη Μέρα στη Δυτική Αθήνα

Μια συνηθισμένη μέρα και σήμερα κοιτάζω έξω από το παράθυρο της κουζίνας πλένοντας τα πιάτα στο νεροχύτη. Δε συμβαίνει τίποτα έξω. Το απέναντι σπίτι ανακαινίζεται, από το καλοκαίρι. Μια ηλικιωμένη ζούσε εκεί, φύγαμε για διακοπές και όταν γυρίσαμε οι εργασίες είχαν ξεκινήσει. Με είχε καλέσει για καφέ ποτέ δεν πήγα, χάσιμο χρόνου έλεγα. Τώρα το […]

Νίκος Κουβίδης | Δρόμοι με αίμα

Κόκκινα μάτια τις νυχτιές του φόβου παλικάρια Σε σίδερα κι ακρογιαλιές του πόνου μαύρες φορεσιές Για δες λαέ ένα σταυρό που πάνω κάτω τρέχει Μήτε καρφιά στα χέρια του μήτε στεφάνι έχει Άγριο τριαντάφυλλο κρατεί γερά στο σώμα Νερό κι αγκάθια τρέχουνε στου στεναγμού το χρώμα Βγάνει φωτιά στα χείλη του πέτρα στο κοίταγμα του […]

Κατερίνα Λέκα | Τρία ποιήματα

Διασ-τροφή Περιφέρω ένα κεφάλι βαρύ, σε όλη την πόλη σαν τρόπαιο. “Αποτρόπαιο! “, λέν’οι γλώσσες οι κακές. “Αποτρόπαιο”! , λεν’ οι γλώσσες που μου’σκαβαν τον λάκκο σαν ψες. Ακούω φωνές, πολλές φωνές μαζεμένες. “Αποτρόπαιο!”, ζητωκραυγάζει το πλήθος. Το ίδιο πλήθος που πριν λίγο, μου ζητούσε να τους σώσω. Περιφέρω κεφάλια, κεφάλια βαριά, κεφάλια βιαστών. Βλέπω […]

Νίκος Γαλάνης | Έλα στο αγαπημένο μου μέρος

έλα στο αγαπημένο μου μέρος να σου δείξω τα ελάφια που πίνουν το νερό και ξεδιψούνε κατά το πρώτο φως του ήλιου να δεις μονάχη σου πώς παίζουνε τα ζάρια τα παιδιά πώς τρέχουνε τα γέλια πώς γίνεται η χαρά ζωή κι ο πόνος σκέψη έλα στο αγαπημένο μου μέρος να σκύψουμε μαζί στον καθαρό […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αντικατάσταση

Καθώς αναδύομαι απ’ τα σωθικά σου στάζεις μέλι. Δέχθηκα με προθυμία τον ήχο του κορμιού σου τον αγκάλιασα. Η απαρχή μιας έλξης πλανιέται τη νύχτα. Βουτώ ξανά μέσα σου η διψασμένη γη άνθισε. Ξάγρυπνος καταπιάνομαι με την καρδιά μου, αποτινάσσω τα κοινότυπα. Την ώρα του πάθους οι θλιβερές εκφράσεις πέφτουν σε δυσμένεια. Κρατώ την ανάσα […]

Γρηγόρης Σακαλής | Πρατήρια Ψυχών

Εδώ οι καλές ψυχές μόνο με 500 ευρώ το μήνα γερά σώματα υπάκουες ψυχές στη διάθεση σας απ΄το πρωί ως το βράδυ για εσάς κύριοι που είστε επιχειρηματίες που γίνεστε πλούσιοι με τη δουλειά των άλλων εδώ τα πρατήρια των καλών ψυχών γράψτε εσείς γραφιάδες για τη φύση και τα ποτάμια κάντε λογοπαίγνια λιβανίστε ο […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Aurum

Είμαστε από αυτούς που θα χαθούν σε κάποιο ενεχυροδανειστήριο ή στα «αγοράζω χρυσό», όπως τα χρυσαφικά μας. Θα λιώσουμε, ανθρώπινη πλάκα πάνω στην πλάκα, μαζί με δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και χρυσές ταυτότητες. Κι αν κάποτε οι υπερκαινοφανείς αστέρες δούλευαν εκρηκτικά για την αυγή του πολιτισμού τώρα η ανθρωπόκαινος ένδεια τα θάβει όλα στο σκοτάδι. Εμείς είμαστε […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Προσωρινόν πολίτευμα της Ελλάδος

Πιάδα Αργολίδας, 20 Δεκεμβρίου 1821 ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝ ΕΠΙΔΑΥΡΩι Α΄ ΕΘΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ   ΑΚΤΙΣ ΕΛΠΙΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ   Εν ονόματι της Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος, εις το χωρίον της Πιάδος· ότε το Έθνος ή μέλλον κράτος συνήρχετο δι’ αντιπροσώπων – και δια πολλών άλλων προσώπων. Δες κοτζαμπάσηδες του τόπου ή προύχοντες […]