Αργύρης Κόσκορος | Ανατολή

Η ανατολή του Αυγούστου σε βρίσκει πάντα γυμνή πάνω στα υγρά σεντόνια ενός φτηνού μοτέλ ή ενοικιαζόμενου, μ’ εμένα στο πλάι να καπνίζω. Πιάνω μετά το τασάκι και ζυγίζω το βάρος της στάχτης χαζεύοντας τ’ αποτσίγαρα. Τα δικά σου τ’ αναγνωρίζω από το κοκκινάδι της γόπας, τα δικά μου απ’ τα σημάδια που τους αφήνουν […]

Μαρία Βίτσα – Σουλιώτη | Νύχτα των λυγμών

  Τη νύχτα των λυγμών τρέμουν τα χείλη    στον κήπο της Εδέμ μια καταχνιά    της Λευκοθέας ψάχνουν το μαντήλι    του Ίκαρου γυρεύουν τα φτερά.    Θ’ ακούσεις σιωπηλά να ψιθυρίζουν    αγγέλων ύμνους, λόγια μυστικά    παλιές φωτογραφίες να δακρύζουν    αγκάθινα στεφάνια στα μαλλιά.    Εκείνη την ανάλγητη την ώρα   […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Το μαύρο άλογο

Απολλωνία Σαββατόβραδο του Ιούνη και η ώρα εννέα. Το βαπόρι από το ατσάλινο στόμα του καταπίνει αχόρταγα ανθρώπους και φορτηγά. Νταλίκες με μουγκρητά υπό τις οδηγίες του πληρώματος, λες και αρνούνται με πείσμα, μπαίνουν στο στομάχι του κήτους. Οι επιβάτες με τα μπαγκάζια στα χέρια σχηματίζουν ουρές στη σκάλα. Η ατμόσφαιρα σου προκαλεί  δυσφορία. Υγρασία, […]

Δημήτρης Καρπέτης | Τα Πορφυρά Χαλάσματα

Μέσα απ’ τα χέρια μου έφυγε ο ουρανός μια νύχτα βαθιά, κομματιάζοντας το λάβαρο της ελπίδας. Οι ύμνοι του φεγγαριού αγνοούμενους μας άφησαν μόνο. Μαζεύω τη φωνή μου, κλείνω τα μάτια μου, στην ορμή της ερημιάς γινήκαμε αόρατοι. Μια συμφορά που σκάρωσαν ο θάνατος κι φλόγες. Ανοίγω το σακούλι του αναστεναγμού για ν’ αντικρύσω τον […]

Κώστας Κωνσταντινίδης | Καιροί Μεταμοντέρνοι

Τούνελ ανήλιαγο μπορεί Ξεθωριασμένων εννοιών Ο βίος μας. Ανήλιαγο και μιαρό Έρημο ανηφορικό Και δύσφορο. Αθώα ζερβά και δεξιά Άγουρα σώματα νεκρά Κι ερείπια. Σε αχυρώνα αλλονών Αχόρταγα αρπακτικά Τσακώνονται. Κροίσων παχύσαρκες καρδιές Δίπλα σε μελαμψές κοιλιές Διόγκωσης. Οι ήλιοι που ‘χαν οι παλιοί Οάσεις στη διαδρομή Ψευδαίσθησης. Τετράποδων τη λογική Αφού ορίζοντας ουδείς Θυμόμαστε. […]

Μαρία Βίτσα – Σουλιώτη | Βάφω

Βάφω άλικο τον ήλιο    να ζεστάνει τη μοναξιά μας. Βάφω γαλάζια τα λόγια    να γαληνέψουν οι έγνοιες μας. Βάφω πράσινα τα όνειρα    να ανθίσουν τριαντάφυλλα. Βάφω λευκή την άβυσσο    να ξεγελάσω το χάος. Βάφω ρόδινες τις στράτες    να βαδίζουμε ανέφελα στο άπειρο.   Η Μαρία Βίτσα – Σουλιώτη γεννήθηκε και […]

Δημήτρης Καρπέτης | Μορφές, δήμιοι

Απαλλοτριωμένες μορφές που κρύβουν τον ήλιο από τα πρόσωπα του όχλου. Στόματα ραμμένα με το φόβο αναζητούν τα λόγια της λύτρωσης. Πρόσωπα κρυμμένα στη ρουτίνα αναπολούν τις μέρες που ξεχείλιζαν από ζωή. Μορφές δήμιοι, που ήπιαν το ποτό της λήθης και στέκονται απέναντι στα ματωμένα όνειρα έτοιμοι να τα κατασπαράξουν. Μια ακινησία που ρέει στις […]

Αργύρης Κόσκορος | Summertime

Στον Γιάννη Τσιτσίμη Πρόσεχε, στην παραλία που ξαπλώνεις σκουπίδια ξεβράζονται σωσίβια πλαστικά, πάνινοι σάκοι κι αρκουδάκια λούτρινα Πρόσεχε, καθώς κοιτάς των κοριτσιών τα σώματα στο φως γλάροι πετούν από πάνω με ράμφη κόκκινα τους κλέβουν τον ήλιο Πρόσεχε, σαν στο σκοτάδι κολυμπάς με τσιριχτά ευτυχίας ο άνθρωπος που ψαύεις στα δάχτυλα αγόρι είναι γυμνό ή […]

Δημήτρης Καρπέτης | Ένοχές

Ενοχές που σκαρφαλώνουν στην ψυχή, κομμάτια από σκιές παλιές που στροβιλίζονται στα μονοπάτια της καρδιάς. Συναισθήματα βασανισμένα στο πέρασμα της ζωής να πάλλονται ακούραστα και ένοχα να απαρνιούνται τις στιγμές που πέρασαν. Ενοχές γι’ αυτό που έφεραν τα λόγια και οι πράξεις, προσδοκίες που πετάχτηκαν στα κύματα του χρόνου. Καρδιές που λιποτάχτησαν και ξεστράτισαν αντικρίζοντας […]

Δημήτρης Καρπέτης | Βλέμματα

Κρατώ τον κόσμο μου μέσα στα κουρασμένα χέρια μου. Τυλίγω τις μέρες γύρω απ’ τ’ άγγιγμά σου. Στο γκρεμό, εκεί που οι νιφάδες του χιονιού θα σβήσουν, αποχωρίζομαι τα χείλη σου. Ανυπομονώ να δω τα δάκρυα χαράς πάνω στα τριαντάφυλλα που ανθίζουν ,βλέποντάς σε. Οπτασία, μια νύχτα καλοκαιρινή πλεγμένη στα κύματα μιας θάλασσας όλο υποσχέσεις. […]