Δημήτρης Καρπέτης | Δαιδαλώδη Ποτάμια

Ένα απειροελάχιστο πέρασμα η ζωή μας, μια φθορά που ανακυκλώνεται και ξενυχτά στη σιωπή ενός απατηλού κόσμου. Στα ποτάμια που ολοένα ταξιδεύουν σκορπά ο άνεμος όνειρα ακυβέρνητα έρμαια στα φαντάσματα της σάρκας. Ποτάμια που ξεδιψούν τα ξερά από τους ανέμους χείλια. Διαδρομές απάνεμες, καταπίνουν την κάθε πίκρα λαχταρώντας μια λύτρωση ακόμα. Κόντρα σε μια σιωπή […]

Μαρία Τζιαούρη- Χίλμερ | Έρωτας

Αναζητώ εσένα όπως το βρέφος το βυζί της μάνας του ένα άγγιγμα που ξεκινάει μια ισόβια πράξη. Κάνω δυο τζούρες απ’ το τσιγάρο σου εκεί ανάμεσα στο δέρμα και τα δάχτυλά σου. Ακούω τις μουσικές που αγαπάς και κρατάω σε κίτρινα χαρτάκια τους στίχους που λατρεύεις. Σου γράφω ερωτικές επιστολές και σβήνω τις αποχές, τις […]

Μαργαρίτα Παπαμίχου | C V

Τόσο κοίταξα το ποτάμι τόσο ξέρω αυτή η κίνηση δε βρίσκει ένα τείχος να χτυπήσει πίσω το νόημα να μου γυρίσει πώς να τελειώσει δε θα τελειώσει και φοβάμαι μην τελειώσει κι αν νεκρή πια τα λόγια μου θα λένε άλλοι με άλλα λόγια αυτό το ανείπωτο θα ρέει και κανείς δε θα το λέει […]

Ελένη Αργύρη | Δύο ποιήματα

[Χορογραφία] Στ’ ανοιχτά ανακαλύπτει Το παμπάλαιο χώμα Ξύλα κι άλλα πλεούμενα Δίπλα στο παμπάλαιο φως Να φουσκώσει ζέφυρος Να πάρει τις ημέρες, τις νύχτες. Φαντάσου έναν κόσμο χορογράφο Σε ελεύθερη πτώση Ντυμένο δύναμη κι ένα βλέμμα χνάρι Μαζί Να ενώνουν σχήματα Κάτω από τ’ αστέρια.   [Ανασκαφή μιας λέξης] Μεσημέρι των βυθών κι ο νους […]

Αλεξάνδρα Στελλάκη | Σύμβολο καλλιγραφίας

Είμαι το γράμμα εκείνο μιας προσπάθειας χεριού που έφτασε ταβάνι. Η αγκαλιά της πρότασης την μάνα λέξη δεν χωρεί από τη χάρη. Εκπυρσοκρότησα στιγμιαία σε τοίχωμα του αγέρα. Έσβησα, δίχως ακατάσχετη απώλεια μελανιού. Κι ακόμη καρτερώ κείνο τον τόνο που μου έλειπε. Τι εγωισμός! Οι χαρακτήρες, άποψη δεν έχουν. Δικαίως τιμωρήθηκα. Μα ακόμη απαιτώ της […]

Σοφία Κιόρογλου | Poesía sin fin

Ποίηση δίχως τέλος ατέρμονες κινήσεις της σκέψης αποτυπωμένες σε ένα φύλλο χαρτί με μελάνι ακόμη νωπό Οι λέξεις χορεύουν, τα συναισθήματα σπρώχνουν το ένα το άλλο για να καταλάβουν περίοπτη θέση καθώς ο Αλεχαντρίτο Χοδορόφσκι ασθμαίνει αγχωτικά δίπλα στην Στέλλα Ντιάζ Βυθισμένος στη δίνη ενός ποιητικού πειραματισμού ξεχνάει την αγωνία του καθώς σκουπίζει μια σταγόνα […]

Δημήτρης Καρπέτης | Προδιάθεση…ηδονική

Υπομονή, σιωπή η ελευθερία ξαποσταίνει το βράδυ στο κατώφλι μου. Μια μικρή ηλιαχτίδα ξεπηδά τη χαραυγή. Υπομονή, σιωπή θα εξαγνίσει τους παλμούς στα στήθη μας. Στο κατώφλι στην άκρη του κενού ματωμένα τα αργύρια της προδοσίας μένουν πεταμένα. Η ελευθερία λιώνει τα εφήμερα δοκιμάζει τις αντοχές μας. Τυλιγμένη η κόρη με χιτώνες λευκούς περιμένει το […]

Θεοδώρα Βαγιώτη | Φαντασιοκοπία

Δίψασε η ψυχή μου για τη θωριά μιας αλυσοδεμένης μάγισσας που πετά με την επιθυμία της ελευθερίας μα δεσμά από πετροπέρδικες των βράχων σκορπούν τα χέρια και τα πόδια της ξανά στο χώμα Εγώ γελώντας την τραβώ προς το μέρος μου με το ραβδί που της κλέβω στην ανήμπορη ζωή της σαν απόγονος του Γύγη […]

Δημήτρης Καρπέτης | Στην καταχνιά της Θάλασσας

Στην καταχνιά της θάλασσας, εκεί μέσα στο όνειρο αγγίζουμε τους αναστεναγμούς της ηδονής. Ένας κόσμος επιρρεπής στην ασφυξία να πεθαίνει στη σκήτη των ονείρων του. Μπροστά μας να περνά η νύχτα αναλαμπές μνήμης που γλιστρούν κάτω απ’ τα μάτια μας. Ένα δάκρυ που ξεχείλισε, μια απόγνωση που τις ψυχές διάβρωσε, να ταξιδεύουν καταμεσής στο πιο […]

Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ανασκαφή

Πως σε αγαπώ όταν εξαφανίζεσαι και σε αναζητώ ξεθάβω την ανάμνησή σου από τη σκληρή άνυδρη γη και σου συστήνομαι ξανά σκουπίζω το μέτωπό σου από τα χώματα φυσάω τη σκόνη του χρόνου από τα βλέφαρα τότε πραγματικά ψάχνω το ένα σου χέρι πως θα τραβήξει όλο το πλέγμα του ουρανού και το άλλο πως […]