Νεφέλη Μαρία Σακελλιάδου | Δύο ποιήματα

Ερημιά   (σε μία ανάσα) Βάλθηκα χτες να μετρήσω χρόνια μοναξιάς και βρήκα αναίσχυντα σταυροφιλήματα και κουβέρτες αφημένες και μπουκάλια άδεια και καθρέφτες πολλούς καθρέφτες εξαναγκασμένες καλημέρες και το ‘χασα το μέτρημα γιατί πώς μου ‘ρθε σε χρόνια να μετρήσω τις πληγές   Θάλασσα I. Τη θάλασσα πάντα τη φθονούσα Ακούς; Πάντα σε φθονούσα Όχι […]

Νεφέλη Μαρία Σακελλιάδου | Δύο ποιήματα

Η Αρπαγή της Περσεφόνης Μήπως δε γνώριζες ήδη των θεών την απληστία όταν σκίστηκε της γης η σάρκα και φάνηκαν τα άρματα; Ή μήπως δεν ήξερες πως όταν η ώρα θα ‘ρθει υπόκωφες θα γίνουν οι κραυγές σου άχρωμο το βλέμμα θρύψαλα τα χέρια σου Ήξερες Μα όταν ήρθε η ώρα που ο Άδης θέλησε […]

Νεφέλη Μαρία Σακελλιάδου | Δύο ποιήματα

Lacrimosa Κάποιος να ‘ρθει να μου πει Πόσο νερό να ρίχνω στα λουλούδια Εσύ θα το ‘ξερες Το πόσο κλάμα αντέχουν Τώρα ήδη θα σου ‘χανε ανθίσει Μυστικά και φόβους Το ξέρω ότι γι’ αυτό τα κυπαρίσσια Στέκονται άφοβα Γιατί τους σιγοτραγουδάς Γλυκά το βράδυ πριν νυχτώσει Γιατί φιλάς λίπασμα τις ρίζες τους Γιατί υπήρξες […]