Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Άτιτλο

Η «ναυς των ονείρων» πλέει κάτω απ’ το φεγγαρόφωτο και τ’ όνειρο, όμορφα, αγκαλιάζεται στο κύμα. Πορτρέτα πενήτων αριστοτεχνικά σκιαγραφούνται και του τόπου σας τοπία πίνακες, ολοζώντανοι, ζωγραφικής με χρώματα από λέξεις. Ο «νους ψηλώνει», ο νους ανθρώπου με βεβαρημένη κοινωνικά ψυχοσύνθεση και η δικαιοσύνη αποδίδεται εκεί, «εις το ήμισυ του δρόμου, μεταξύ της θείας […]

Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Σύμπλευση

Μαζί τους, συμπλέουμε           με όσους το όνειρο ταξιδεύουνε στο ολόγιομο του Αυγούστου πορφυρό φεγγάρι                και στα χρώματα της Ίριδας,          με όσους χορό στήνουνε με τα μάτια και την καρδιά, όταν η χρυσαφένια αχτίδα ζωγραφίζει μες στο καταχείμωνο τη σκοτεινή […]

Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Η Αλήθεια

Βγαίνει σαν αερικό στο φως του φεγγαριού με τα λυτά της κατάξανθα μαλλιά στολισμένα με ροζ ανθάκια, με τα γαλανά διάφανα μάτια. Φορά το μακρύ της άσπρο φόρεμα και τιρκουάζ πέτρες στο λαιμό. Στα χέρια κρατά τριαντάφυλλα στο χρώμα του καθαρού νερού.              Είν’ η Αλήθεια Όλοι, κατά βάθος, την […]

Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Γιατί;

…ανάμεσα στα θύματα του βομβαρδισμού και δέκα, πανέμορφα ουρανί , παιδικά μάτια με  άπνοο και τρομαγμένο βλέμμα, πέντε παιδικές ψυχές με το νεκρολούλουδο στο στόμα, που ρωτούν Γιατί; Και η μάνα κι ο πατέρας κρατούν στα χέρια τους τη ματωμένη τους καρδιά Και στ’ αστέρευτα και θαμπά τους μάτια, ξεθώριασε το χρώμα της ζωής Και […]

Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Να ‘ταν

Να  ‘ταν  στη  μαγεμένη  αυλή των  παιδικών  κι  εφηβικών  ερώτων να  βρεθώ με  το  φτερωτό του νου  αμάξι. Να  ‘ταν  Καλοκαίρι,λιοπύρι, αποβραδίς  ένα  τσούρμο γειτονόπουλα  να  κυνηγάμε τις κωλοφωτιές στη  συκιά της  βάβω Αμαλίας με  δέλεαρ το  φωσφορίζον  χρώμα  στα χιλιοφορεμένα  ρούχα  μας, τις  λαμπυρίδες, τα  «στίγματα  ζωντανού φωτός»  του  Ταγκόρ. Να ‘ταν  πανηγύρι  στο  […]