Γράφει ο Αντώνης Τσόκος Η ποιητική συλλογή του Αριστοτέλη Πιττάρη χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Στην πρώτη, οι πεζοπορίες και τα ίχνη ζωής που αφήνει πίσω του ο θάνατος γίνονται μικρές, πολύτιμες αποδείξεις ότι τίποτα δεν χάνεται ολοκληρωτικά. Για τον γιο, η ύπαρξη του πατέρα συνεχίζει να επιβεβαιώνεται μέσα από τη μνήμη: σε αντικείμενα, χώρους […]
Αντώνης Τσόκος
Κρίκοι ελευθερίας
Γράφει ο Αντώνης Τσόκος Διανύουμε μια εποχή που το μέλλον τελεί υπό ομηρία· δεμένο με τα λάθη του παρελθόντος και υπνωτισμένο από την απραξία του παρόντος. Ο ποιητής, ξένος μέσα στον ίδιο του τον τόπο, νιώθει την ανάσα του να μικραίνει, την πορεία του να εκτρέπεται, τους στόχους του να ξεθωριάζουν. Κι όμως, μέσα σε […]
ΛΕΣΧΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΜΟΝΟΚΛ | Το ημερολόγιο της ΣΤΕΡΙΑΝΗΣ ΖΑΛΗΣ | λιμάνι 8ο
χρονιά δεύτερη λ ι μ ά ν ι 8ο Μάιος 2025 Αναγνώσεις μελών της λέσχης […]
Αντώνης Τσόκος | Των λουλουδιών το τέλος
Κύριε, είσαι απ’ τ’ αγκάθια μου το πιο αγαπημένο λέει το τριαντάφυλλο στην προσευχή το βράδυ. Αν η αυγή με βρει σε βάζο ετοιμοθάνατο εσένα θα υμνώ στον μαρασμό μου. Θεέ, έχεις ακούσει να προσεύχονται ασπρολούλουδα; ρωτά τραυματισμένη η μαργαρίτα. Απ’ όλα τ’ άνθη που σχεδίασες το πιο βαρύ φορτίο μας έχεις δώσει∙ το μέλλον της […]
Γιώργος Χ. Ζαχαρόπουλος | Αγρός αίματος
Γράφει ο Αντώνης Τσόκος Η επιλογή του εναρκτήριου ποιήματος μιας συλλογής θα μπορούσε να αποτελέσει προϊόν μελέτης. Στο πρώτο ποίημα των βιβλίων τους οι ποιητές συνήθως φοράνε τα καλά τους. Προσπαθώντας με κάποιον τρόπο να παρασύρουν τον αναγνώστη στα ενδότερα των ποιημάτων τους. Tο πρώτο ποίημα λειτουργεί συνήθως ως ένα περάσμα που καθοδηγεί τον […]
Αντώνης Τσόκος | Τα άστρα που αγάπησες σάπιζαν κάθε βράδυ
Kορίτσι του βουνού με το ασήμι στα μαλλιά που σαν πουλί μαλώνεις μες τα δάση κάτω από τη φυλλωσιά της κερασιάς τ’ άστρα να ωριμάσουν περιμένεις. Από τον ουρανό να πέσουνε στη γη κι όπως τα φρούτα στο χωράφι να σαπίσουν.