Μιχάλης Γκανάς | Παραλογή

Ἔρχονται μέρες πού ξεχνάω πῶς μέ λένε. Ἔρχονται νύχτες βροχερές βαμβακερές ὁμίχλες τ’  ἀλεύρι γίνεται σπυρί ὕστερα στάχυ θροΐζει μέ πολλά δρεπάνια ἁψύς Ἰούλιος στή μέση τοῦ χειμώνα. Βλέπω τό ὑφαντό τοῦ κόσμου νά ξηλώνεται ἀόρατο τό χέρι πού ξηλώνει καί τρέμω μήν κοπεῖ τό νῆμα. Νῆμα νεροῦ στημόνι χωρίς μνήμη σταγόνα διάφανη σέ βρύα και […]