Ουαζντί Μουαουάντ | Anima

  PERIPLANETA AMERICANA Όταν ανοίγει η πόρτα, το φως καίει τα πάντα. Φεύγουμε προς τις ζώνες της σκιάς, χωνόμαστε στις ρωγμές των τοίχων και τις χαραμάδες του πατώματος. Ο άνθρωπος ξεστρώνει τις κουβέρτες του κρεβατιού. Οι αρσενικές, κολλημένες στο κέντρο του στρώματος, το σκάνε. Οι θηλυκές τρέχουν στα καταφύγια και εξαφανίζονται στο χώρισμα του σοβατεπί. […]

Ζοζέφ Αντράς | Ακόμα κι αν απομείνει μονάχα ένας σκύλος

Ξαναθυμάμαι τους πρώτους συναγερμούς –ήταν χτες, ήταν αύριο- τα τηλεγραφεία, Σεντάν, Σεντάν, τις βολές της Αεράμυνας που ξεχορτάριαζαν τον ουρανό και τα καρβουνιασμένα υπόστεγα, κλειστά γκισέ και βαλίτζες γεμισμένες με τρεμάμενο χέρι ενώ οι άνθρωποι δεν συγκρατούν τίποτα, να είστε σίγουροι: τα τινάζουν, μετά τους θάβουν και αυτό το λένε ιστορία οι μεν προσεύχονταν όταν […]