Δημήτρης Καρπέτης | Εντός σου

Ταξιδεύοντας στις ερημιές του κορμιού σου, γεύομαι τ’ αλαφιασμένα κύματα την αρμύρα της σάρκας. Με κρατάς πεισματικά μέσα σου η λάβα να ρέει στα σωθικά . Κρεμιέμαι απ’ τα συγκεχυμένα λόγια των επιθυμιών. Όλο το βράδυ μένω ξάγρυπνος εντός σου. Το χάραμα η αίσθηση της αφής ανάμεσά μας αποτύπωσε τα ένστικτα στην άδεια κάμαρα. Εκτροχιάστηκα, […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αποχαιρετισμός

Έμπηξα τα βήματα στο δρόμο έτοιμος για φευγιό. Ένας αποχαιρετισμός το κόκκινο σούρουπο. Τα πρόσωπα μας αλλόκοτα χαμένα στην παρεξήγηση. Με το χέρι κάτω απ’ το φόρεμα αναζητώ ένα νεύμα. Το δέρμα ελάχιστα αντιστέκεται σε χάδια προσφιλή. Στα κοντινά πλάνα που ακολουθούν μια γυναίκα γαντζωμένη πάνω μου με τα μαλλιά της λυτά. Τα μάτια χάνονται, […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συνθηκολόγηση

Διάφανοι με σώμα άφθαρτο επιβιώνουμε σε τόπους ταριχευμένους. Η απαγκίστρωση από την τυραννία αργεί. Έκπληκτοι αντικρίζουμε σημάδια ανεξίτηλα στα σκοτεινιασμένα μας κύτταρα. Προκαθορισμένη η πορεία προς στα αδιέξοδα. Η λαιμητόμος του φόβου αιωρείται μέρες πάνω από την προσμονή της ζωής. Στον τοίχο κείτεται καρφωμένο το κάδρο του δράματος. Χωρίς ψεγάδι κανένα απεικονίζει ανάγλυφα τη συνθηκολόγηση […]

Δημήτρης Καρπέτης | Παραμιλητά

Η μελωδία της ομορφιάς δονεί τα τοιχώματα της καρδιάς. Τα ψέματα καρποφόρησαν τρώνε το φως, η θλίψη διογκώθηκε, τα αυθόρμητα χαμόγελα τσαλακώθηκαν. Εκμυστηρεύθηκα τα παραμιλητά της νύχτας σε πρόσωπα απόντα. Ταυτίζω τα χρώματα της ζωής με τις αποχρώσεις των νεκρών. Επιθυμίες που ενταφιάστηκαν στην άβυσσο της μνήμης. Στα οπτικά πεδία απλώνεται το χάος. Η ομορφιά […]

Δημήτρης Καρπέτης | Κατάδυση

Αποκαθηλωμένος από την εκμετάλλευση κρύβομαι στην αποβάθρα της άνοιξης που έρχεται. Απλοί χειρώνακτες της ζωής απελευθερώνουμε τις ανάσες ένα ξέσπασμα αυθόρμητο στα άγχη που εισβάλλουν στα στήθη. Προάγγελος του πόνου η αποπλάνηση των αισθημάτων. Αφημένα σε ράφια σκονισμένα ξεψυχάνε αδύναμα. Το κατεστημένο σαβανώνει το νεκρό μου υπόστρωμα. Μυρωμένα εαρινά απογεύματα καταδύονται στα παγωμένα σώματα.   […]

Δημήτρης Καρπέτης | Απέριττη

Αιωρούμενος στο εφικτό δένω τα κομμάτια μου. Μια πάλη αδιάκοπη για να θυμηθώ το χρώμα των ματιών, το ρίγος της ασυδοσίας των συναισθημάτων. Οι εντάσεις του θρήνου αχόρταγες καταπίνουν το νήμα της ζωής. Τις δύσκολες ώρες ενσαρκώνονται μπροστά μου οι μυϊκές συσπάσεις της καρδιάς. Στην οδό διαφυγής ξεμακραίνουν οι ψευδαισθήσεις το αλάτι καλύπτει τις πληγές […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αποκαθήλωση

Εξόριστος απ’ το παράπτωμα του πάθους θρηνώ τα μελαγχολικά πρωινά. Η φαιδρότητα ζει παντού χωρίς σύνορα. Η τέφρα των αισθημάτων σκορπίζεται καθημερινά, μας δένει, καταργεί την κατάφαση της ζωής. Με δυσκολία διακρίνω την αγχόνη της πίκρας. Στα μάτια μου η αποκαθήλωση των παθών εκτυλίσσεται στο διηνεκές. Ο αιμάτινος χιτώνας πετάχτηκε στη γη ένα σκίρτημα ξεπρόβαλε […]

Δημήτρης Καρπέτης | Ικανοποίηση παροδική

Ο σκονισμένος αέρας, ρόγχος επιθανάτιος απλώνει το πέπλο του. Στα θολά τοπία διακρίνω τα βλέμματα συμπόνιας αγγίζω το ψύχος. Μια συνθηκολόγηση με τα τετριμμένα καταπίνει τις ωραίες στιγμές. Μέσα στη χυδαιότητα των ημερών στεφανώνεται με στεφάνι ακάνθινο η ζωή. Η σάρκα αναδύει τον απόηχο της σιωπής. Στον ορίζοντα εντοπίζεται η γοητεία της επιθυμίας. Μια ικανοποίηση […]

Δημήτρης Καρπέτης | Ίλιγγος

Τραντάζομαι, ξεχύνομαι μέσα σου. Κρέμομαι απ’ τον ιδρώτα γλιστρώ μέσα σου, αναδιπλώνεσαι στην παραζάλη του έρωτα. Μετά τη σκοτοδίνη του πόθου κοιτώ ένα κορμί να πάλλεται να τρέμει ηδονικά. Με κινήσεις αγωνιώδεις εισβάλλω στα σωθικά, οι συσπάσεις σου γαντζώνονται στα κλεισμένα μάτια. Σαστίζω αντικρίζοντας την ομορφιά που μέσα της δέχτηκε τον ίλιγγο της σάρκας μου. […]

Δημήτρης Καρπέτης | Το βιος

Νοιώθω να με παρασύρει η θνητή μου μορφή. Η απουσία του πάθους αυλακώνει το σκοτάδι, η απόχρωση της ήττας διαγράφεται σ ‘ένα πρόσωπο κάτασπρο. Όλο το βιος μου στοίχημα στο σικέ αγώνα της ζωής. Στις παλάμες κρατώ μόνο την ανάσα μου. Προχωρώ ασθμαίνοντας, φορώντας πανοπλία σε όνειρα επικίνδυνα. Η μάχη με τα είδωλα του κατεστημένου […]