Δημήτρης Καρπέτης | Δραπετεύω

Κάτω απ’ τον μελανιασμένο ουρανό διαγράφονται οι ρυτίδες της αυταρέσκειας. Δραπετεύω ,κρατώντας λίγα ψίχουλα, φωνές νοσταλγίας αγκιστρωμένες στο χάος. Ξεφυλλίζοντας το αύριο στέκω μετέωρος στο χείλος της καταστροφής. Χωρίς επίγνωση κινδύνου ασελγώ με πράξεις φθαρτές. Καθισμένος στο έδαφος αγναντεύω το πανηγύρι της ζωής. Ο άνθρωπος φτιάχτηκε να στέκεται όρθιος. Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην Ορμύλια […]

Δημήτρης Καρπέτης | Κοινωνώ

Ταξίδια μακρινά, σφυγμοί απόμακροι λιώνουν τα παλιά μας μυστικά. Στεγνώνουν τα λόγια ένας ίλιγγος ρουφάει τις ικεσίες των ματιών. Σπασμένες φωνές, μορφές χωρίς βλέμμα αφουγκράζονται φουρτούνες . Αναβλύζουν του κορμιού τα σφάλματα, η σιωπή αδιατάρακτη καλύπτει τις αισθήσεις. Μέσα μου κρύβω τα σβησμένα άστρα, λουλούδια ξεραμένα πεσμένα κατά γης. Στα σκοτεινά δωμάτια κοινωνώ λίγα λεπτά […]

Δημήτρης Καρπέτης | Τίτλοι τέλους

Πεσμένος κατά γης ακολουθώ τις στιγμές πάνω στις συντεταγμένες του χρόνου. Στις παρυφές των ονείρων γλιστρούν οι πίκρες, ταλαντεύονται τα δάκρυα, οι νύχτες καταπίνουν  τα μυστικά των χειλιών. Με ξεκουράζει ο καλπασμός της ψυχής, το ανατρίχιασμα μέσα μου καθώς αγγίζω τι δίνη της ζωής στις κοίτες του κορμιού σου. Ακολουθώ τα ίχνη των αισθήσεων μια […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αστικές συμφωνίες…

Οι άγγελοι βολτάρουν χαμένοι στους αστικούς χώρους ξέμπαρκοι, απουσία αγαθών προθέσεων. Φωτογραφίες παλιές μουχλιάζουν. Ο ίσκιος του κορμιού χώνεται στον αέρα, πάνω στα σεντόνια οι ανάσες λιώνουν. Ετοιμόρροποι προχωράμε στη λεωφόρο των νεκρών. Βλέμματα πεινασμένα αρνούνται το απόμακρο ταξίδι προς τη νηφαλιότητα. Οι άγγελοι  εκδικούνται όταν υποθηκεύουμε τη ζωή στο κενό, όταν οι αστικές  συμφωνίες […]

Δημήτρης Καρπέτης | Εκπνέω…

Ο αέρας αυλακώνει τα βράχια. Στον καθρέφτη της ζωής ανασαίνει ένα σώμα μελλοθάνατο. Οι επιθυμίες σαλεύουν σε μια θάλασσα ιδρώτα. Θολώνει ο φόβος τα μάτια, το ρίγος απλώνεται στα σκοτάδια των χρόνων. Μια πλάνη κάλυψε την ξαστεριά. Η νεότητα χορεύει στη μέση του δρόμου, τα σκιαγμένα πρόσωπα μαραίνονται. Βαραίνουν τα όνειρα , η θερινή μελαγχολία […]

Δημήτρης Καρπέτης | Κινούμενη Άμμος

Ξεδιπλώνονται οι μέρες του φόβου. Χαμηλώνουν τα φώτα η υπομονή συνεχίζει το έργο της. Τα αρμυρίκια συνωστίζονται στην άμμο αγωνιούν για το φθινόπωρο που έρχεται. Τα χαμόγελα συσσωρεύονται σε δωμάτια σκοτεινά, ο ήχος της καθημερινής ζωής στραγγίζει τα σώματα. Ανοίγω τα παράθυρα για να δω την άλλη πλευρά του κόσμου. Σκύβω μέσα μου αναβλύζουν οι […]

Δημήτρης Καρπέτης | Στιγμιότυπα

Στις συστάδες των χρόνων κυριαρχούν τα καταθλιπτικά στιγμιότυπα. Φλέβες γεμάτες ζωή σέρνονται, ναυάγια, σε μια θάλασσα θολή. Υποθηκεύσαμε τις μέρες σε μια γαλήνη που σάπισε. Μια βροχή άρχισε να πέφτει, εγκαταλείπω την ανυπόφορη ακινησία μιας εποχής συμβατικής, μιας ματαιότητας που γεννά φόβους και καρδιές δεμένες στα βράχια. Τα πρωινά οι ηδονές ξεφτίζουν. Ο Δημήτρης Καρπέτης […]

Δημήτρης Καρπέτης | Εποχή διωγμών…

Τα ανεπιτήδευτα χαμόγελα ρημάζονται από τις  αγκυλώσεις των σκυφτών προσώπων. Η ορμή της νιότης στριμώχνεται στις απαιτήσεις των κίβδηλων νόμων. Οι νίκες της ανθρωπότητας αποθανατίζονται στα εφηβικά όνειρα. Ποιος τολμά να αντιπαρατεθεί με τις καρδιές των νέων το μεσοκαλόκαιρο; Αφημένες στα αζήτητα οι μικροαστικές προθέσεις μιας ομήγυρης που δηλητηριάζει τον ενεστώτα χρόνο. Ξεχωρίζουν τα καθαρά […]

Δημήτρης Καρπέτης | Η αξιοπρέπεια του μέλλοντος

Ξενυχτώ ανήμπορος, ανασαίνω δύσκολα σε έναν ουρανό φιμωμένο εκτεθειμένο στις παρανομίες των σπάταλων ψυχών. Το σχήμα της ζωής γκριζάρει, μια πλήρης περιστροφή ανανεώνει τον κύκλο της. Απαγορεύονται οι μεταμεσονύχτιες επαφές εκθέτουν την αξιοπρέπεια του μέλλοντος. Για λίγα δευτερόλεπτα έκθαμβος μένω μπροστά σε δυο κορμιά αποκαμωμένα από την εισβολή της ματαιότητας.   Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε […]

Δημήτρης Καρπέτης | Δύω…

την προσωρινή συνήθεια του χρόνου κολυμπώ γυμνός, κατεβαίνω στο βυθό απομεινάρια ονείρων αφημένα στο τέλμα του πυθμένα ξεχασμένα. Φυλλορροούν οι κανόνες της ζωής, οι χρησμοί των παθών καθόρισαν το σχήμα της πραγματικότητας. Στην επιφάνεια του χρόνου μια ησυχία απλώνεται, καθώς αναδύομαι το φως χάνεται στα βάθη .  Ανάσα ύστατη  πριν να χωθώ στη δίνη  των […]