Δημήτρης Καρπέτης | Ασελγείς

Μέσα σου ανατέλλει η ζωή. Τη φύση σου περιτριγυρίζει ένας συρφετός άνομων πράξεων . Η ομορφιά δεν είναι ένοχη ακόμα κι όταν στέκεται γυμνή. Ένοχη τη θέλησαν οι χυδαίοι καθωσπρέπει καταπατητές της. Ασελγώντας, μπήγοντας τα νύχια βαθιά στο κορμί και στην ψυχή τα πελώρια μάτια δακρύζουν ένα τομάρι γλιστρά πάνω στα κύτταρα που νέκρωσαν. Η […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αδρεναλίνη

Σάρκα παραδομένη στην αδρεναλίνη, μια ζωή καταδικασμένη σε αναβρασμό. Τρέμουμε ακολουθώντας το ηδονικό ταξίδι στις πτυχές των σωμάτων μας. Στα κορμιά απλώνεται η ένταση, οι ανταύγειες του έρωτα χαϊδεύουν τα στήθη. Στα χάσματα των δακτύλων αποδεκατίζονται τα φιλιά των καταιγίδων. Το σάλιο ανακατεύεται με τις πνιχτές φωνές, μυστικά αναβλύζουν απ΄ τις ρωγμές της νύχτας. Στα […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συσπάσεις

Ο τριγμός των βημάτων ξεψυχά αργά. Βουτάω στην εποχή των μουσώνων ξεφυλλίζω ασυνείδητα τη ζωή, στις μαρκίζες κρέμονται οι αλαλαγμοί των ονείρων. Το εφήμερο εναρμονίζεται με τα θολά φεγγάρια, ενθύμια αναλαμπές γέμισαν τις κόρες των ματιών μου. Εκούσια παραδομένο στις όμορφες στιγμές ένα κορμί επιπλέει στο χάος. Η καρδιά άρχισε να συσπάται.   Ο Δημήτρης […]

Δημήτρης Καρπέτης | Περιφορά

Τελειώνει ο χρόνος, αναδύομαι σιωπηλός από ένα λαβύρινθο αδιέξοδο. Ο ιδρώτας λούζει το κορμί, με μάτια ορθάνοιχτα αντικρίζω τη σαφήνεια των αισθημάτων. Η λεηλασία της καρδιάς συνεχίζεται τα πόδια τρέμουν, φωνάζω δυνατά το όνομά σου μέσα στα όνειρα που ξεπλύθηκαν απ’ τη σπάταλη ροή των συναισθημάτων. Οι ανάσες αρνούνται να υποταχθούν σε μια πραγματικότητα νωθρή. […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αντίδοτο

Δίνουμε τη ζωή μας για μια γιορτή λίγων στιγμών. Μικρά συνθήματα γέμισαν τα λόγια, αντανακλούν στα μάτια ένα αύριο άδηλο. Υφαίνω τον ομφάλιο λώρο της προηγούμενης ζωής. Ξεμακραίνω για το στερνό φεγγάρι αδιαφορώντας για το τέλος. Επέλεξα τα λανθασμένα βράδια αθετώντας τις υποσχέσεις. Τα χείλη γέμισαν αποχαιρετισμούς. Ολότελα χαμένος στον παφλασμό της καρδιάς απαθανατίζω το […]

Δημήτρης Καρπέτης | Χωρίς εκπτώσεις

Ανίκητες οι μέρες της επανάληψης κυλούν αργά, τυπικό ντεκόρ οι ώρες τους. Επαιτώ για λίγες πνοές, οι αρτηρίες βάφουν κόκκινες τις πεταμένες ανθοδέσμες στο βωμό των θυσιών. Μια παρεκτροπή της σάρκας ο χορός της, λίγο πριν χαθούν οι αποδείξεις, σημάδια ζωής χωμένα μέσα της. Προσπαθώ να ερμηνεύσω το ρίγος, τα τεκμήρια του πάθους. Μια αξία […]

Δημήτρης Καρπέτης | Νεοπλασία

Χαμόγελο πομπώδες ισχνό στολίδι του πόθου, γνέφει στον αφανή αστικό γαλαξία της εγκοσμιότητας. Φωνές ελκυστικές κάμπτουν τα κιγκλιδώματα του χρόνου. Μέσα στη νύχτα ξαναράβονται τα σύννεφα οι καύτρες των τσιγάρων φωτίζουν το θόλο. Την αταραξία της σιωπής ακολουθούν  ώρες επαγρύπνησης. Υπολείμματα ονείρων διογκώνονται, μια νεοπλασία κατατρώει τα εφήμερα!   Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην Ορμύλια […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συνωμοσία

Ένα μέλλον ισχνό αναπαύεται τις νύχτες. Στο καταφύγιο της μνήμης θαμπώνουν τα όμορφα χρόνια. Ο χρόνος σμιλεύει τη σιωπή, στοιχειώνει τη λαγνεία του σώματος, τη σύρει στο βυθό. Μπροστά στον καθρέφτη στέκεται εκτεθειμένη η αντανάκλαση της ψυχής. Διακρίνω τα στολίδια της αισιοδοξίας, τον πόθο να δολοφονεί την απραξία. Το αίμα ρέει, η συνωμοσία σάρκας κι […]

Δημήτρης Καρπέτης | Επιλογή

Μια μεταμφίεση της καρδιάς περιμένει στον καθρέφτη. Άναυδος ψηλαφίζω τα φριχτά αποστήματα της οδύνης κατάλοιπο των λεπτών καθώς αδειάζει η κλεψύδρα. Βεβηλώνουμε το χρόνο που μας δόθηκε με τη λογική του συνηθισμένου. Ο άνεμος σαρώνει τα σκύβαλα, καταλαμβάνονται οι χώροι, οι σφυγμοί εξοστρακίζονται πέρα απ’ τις καθιερωμένες συντεταγμένες του κανονικού. Φτιαγμένοι από επιθυμίες επιλέξαμε να […]

Δημήτρης Καρπέτης | Λιγοστεύω

Περπατώ στους δρόμους με σακάκι φθαρμένο. Λιγοστεύω, οι λέξεις μακρόσυρτες αναζητούν σιωπή. Στο μυαλό στοιχειώνουν οι ώρες οι δύσκολες. Στα τζάμια των καφέ χαϊδεύω με το χνώτο μου το είδωλό σου. Ανταλλάξαμε λέξεις στα ιδρωμένα απ’ τη ζωή σεντόνια αθετώντας τα όνειρα. Τώρα νοικιάζω το αίμα της καρδιάς . Το ενοικιαστήριο κρέμεται στους τοίχους των […]