Γρηγόρης Σακαλής | Καταφύγιο

Σε πράσινες μικρές κοιλάδες εκεί που κελαηδούν τα πουλιά χαρούμενα φτερούγισε κρυφά η ψυχή μου αγριομέλισσες τρυγούσαν πάνω στα λουλούδια θεϊκή γύρη τη μεταφέρανε στις κυψέλες τους έκαναν παραδεισένια τροφή για τις νεράιδες και τα ξωτικά ποταμάκια κυλούσαν σχεδόν αθόρυβα κι όλα ήταν ήσυχα σ΄αυτή τη χώρα της Εδέμ όπου βρίσκουν καταφύγιο οι πληγωμένες ψυχές […]

Γρηγόρης Σακαλής | Λύπη

 «Μη στεναχωριέσαι για τίποτα» μου είχε πει η μάνα μου όταν μ’ έβλεπε λυπημένο «ακόμα και το σπίτι σου να καίγεται» ήταν σοφή συμβουλή κι εγώ προσπαθώ να την εφαρμόζω αν και δεν τα καταφέρνω πάντα είναι φαίνεται στον άνθρωπο πόσο στενάχωρος είναι άλλοι λυπούνται εύκολα κι άλλοι καθόλου λυπούνται γι΄αυτούς οι πρώτοι κι άλλοι […]

Γρηγόρης Σακαλής | Αναλαμπή

Μόλις νυχτώσει βγαίνω απ΄το σπίτι κι αρχίζω να ζω τη μίζερη ζωή του μοναχικού γυρνάω στα μπαρ κανέναν δεν ξέρω κανείς δεν με ξέρει μόνο κάποιος μπάρμαν ή κάποια σερβιτόρα. Στον πάγκο του μπαρ κάνω γνωριμίες του πιοτού που το πρωί εξατμίζονται σαν σαπουνόφουσκες σκέφτομαι πόσοι άλλοι είναι σαν κι εμένα μα αυτό δεν με […]

Γρηγόρης Σακαλής | Τα άυλα

Τα άυλα αξίζουν πιο πολύ και τα δωρεάν της καρδιάς τα συναισθήματα άλλα είναι μπριλάντι κι άλλα άνθρακας η αγάπη, η φιλία είναι χρυσάφι το μίσος, ο φθόνος ξεσκίζουν το φορέα τους κάρβουνα που λερώνουν ό,τι αισθάνεται ο άνθρωπος τον διαμορφώνει και δείχνει όμορφος ή άσχημος γιατί αυτά πηγάζουν από μέσα μας κανείς δεν ζει […]

Γρηγόρης Σακαλής | Απωθημένα

Πολλές φορές θέλω να γράψω για το σήμερα μα με πάει ο νους μου στο παρελθόν αναρωτιέμαι πόσο δυνατό είναι το χθες που συχνά δεν σ’ αφήνει να ζήσεις το παρόν οι μνήμες οι πληγές τ’  απωθημένα είναι τόσο ριζωμένα στη συνείδηση και το υποσυνείδητο μας που πάντα τα κουβαλάμε είναι η προίκα μας που […]

Γρηγόρης Σακαλής | Επιστροφή

Ένα σμήνος πουλιών πετάει ψηλά στον ουρανό να ΄ναι οι ελπίδες μου που απομακρύνονται βιαστικά καθώς η πραγματικότητα δεν επιτρέπει όνειρα να ΄ναι τα αισθήματα μου που δεν βρίσκουν ανταπόκριση και μένω μόνος και πικραμένος τι να ΄ναι πάντως εγώ θα συνεχίσω να ονειρεύομαι δεν θα πάψω να αισθάνομαι σαν μικρό παιδί είναι η μόνη […]

Γρηγόρης Σακαλής | Αόρατη φυλακή

Ένα τραγούδι σιγοτραγουδάς μέσα στο κελί που δεν διάλεξες μα είσαι έχεις όλες τις ανέσεις TV και laptop και μερικές φορές αισθάνεσαι λεύτερος ω, τι ψευδαίσθηση ξεχνάς ότι σ΄έχουν ρυθμίσει σαν ρολόι τι ώρα θα ξυπνήσεις τι ώρα θα φας πότε θα κοιμηθείς ζεις τον απόλυτο έλεγχο ακόμα κι αν το κελί σου δεν έχει […]

Γρηγόρης Σακαλής | Φόβος ιθυνόντων

Αγαθοί γίγαντες δουλεύουν τραβάνε το κουπί τους δίνουν διαταγές λευκοί νάνοι με μηχανήματα τους έχουν περιορισμένους και τους φρουρούν πιστοί γίγαντες με στολή οι νάνοι έχουν αναλάβει να επιβάλλουν την τάξη να πνίγουν εν τη γενέσει της κάθε διαμαρτυρία και να μαζεύουν το χρήμα γι΄αυτούς και τ΄αφεντικά τους η μηχανή δουλεύει καλά μα οι ιθύνοντες […]

Γρηγόρης Σακαλής | Λήμμα

Σε μαζικές διαδικασίες προδιαγεγραμμένες οι άνθρωποι ελέγχονται μπαίνουν στο μαντρί της ομοιομορφίας δεν χρειάζεται στρατός ούτε αστυνομία το νερό τρέχει στ΄ αυλάκι από μόνο του σε social media εκτονώνονται όλοι ο θυμός τους η απελπισία η επαναστατικότητα όλα χωνεύονται στα ρυάκια κάποιας μαζικής διαδικασίας απ΄τις πολλές που υπάρχουν τα κόμματα η θρησκεία νομίζεις σε ολοκληρώνουν […]

Γρηγόρης Σακαλής | Βάσανο

Οι παγωμένοι αγέρηδες της μοναξιάς σε χτυπούν αλύπητα πολύ καιρό τώρα κι είναι η ζωή σου θρύψαλα ένα μαρτύριο δίχως τέλος αφού έχασες τ’ αγαπημένα σου πρόσωπα και δεν έχεις σύντροφο στη ζωή σου πλέον κολυμπάς καθημερινά στη θάλασσα της ρουτίνας όλο τα ίδια και τα ίδια τίποτα καινούριο τίποτα διαφορετικό πας το πρωί στη […]