Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Η Αλήθεια

Βγαίνει σαν αερικό στο φως του φεγγαριού με τα λυτά της κατάξανθα μαλλιά στολισμένα με ροζ ανθάκια, με τα γαλανά διάφανα μάτια. Φορά το μακρύ της άσπρο φόρεμα και τιρκουάζ πέτρες στο λαιμό. Στα χέρια κρατά τριαντάφυλλα στο χρώμα του καθαρού νερού.              Είν’ η Αλήθεια Όλοι, κατά βάθος, την […]

Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Γιατί;

…ανάμεσα στα θύματα του βομβαρδισμού και δέκα, πανέμορφα ουρανί , παιδικά μάτια με  άπνοο και τρομαγμένο βλέμμα, πέντε παιδικές ψυχές με το νεκρολούλουδο στο στόμα, που ρωτούν Γιατί; Και η μάνα κι ο πατέρας κρατούν στα χέρια τους τη ματωμένη τους καρδιά Και στ’ αστέρευτα και θαμπά τους μάτια, ξεθώριασε το χρώμα της ζωής Και […]

Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Να ‘ταν

Να  ‘ταν  στη  μαγεμένη  αυλή των  παιδικών  κι  εφηβικών  ερώτων να  βρεθώ με  το  φτερωτό του νου  αμάξι. Να  ‘ταν  Καλοκαίρι,λιοπύρι, αποβραδίς  ένα  τσούρμο γειτονόπουλα  να  κυνηγάμε τις κωλοφωτιές στη  συκιά της  βάβω Αμαλίας με  δέλεαρ το  φωσφορίζον  χρώμα  στα χιλιοφορεμένα  ρούχα  μας, τις  λαμπυρίδες, τα  «στίγματα  ζωντανού φωτός»  του  Ταγκόρ. Να ‘ταν  πανηγύρι  στο  […]