Αντώνης Τσόκος | Σχεδόν

© Willy Ronis

Μπορώ να ζήσω ανά πάσα στιγμή. Την περίοδο αυτή απέχω. Μη μου καταλογίσετε ζωή.
Μπορώ να περιγράψω το ηλιοβασίλεμα με εμπειρία αξιοζήλευτη. Χωρίς ο λόγος μου να αποζητά το βλέμμα ερωτευμένου.
Μπορώ να μείνω ξύπνιος νύχτες ατελείωτες. Χωρίς ποτέ να χασμουρηθώ.
Μπορώ να πέσω στο κενό. Χωρίς να τσαλακώσω το κρανίο μου.
Μπορώ να περπατήσω πεθαμένος ως τη στάση του λεωφορείου.
Μπορώ να βγω απ’ το λαβύρινθο του μυαλού μου χωρίς να χρειαστεί να ερωτευτώ την Αριάδνη.
Μπορώ τα πάντα. Ζω πλήρως αποστειρωμένος. Προστατευμένος.
Φορώ γάντια όταν προσφέρω τριαντάφυλλα.
Κρατώ το αίμα για τον εαυτό μου.