Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #16

© Αντρέας Μαντάς

Greet me, Greet me in the dark
Shiny, shiny Joan of Arc

Τί έκανες τόσα χρόνια στο σπίτι της οδού Ηπείρου 17.

Έζησες ως το τέρμα, ως το έπακρο την αγωνία και τον θάνατο του Θεού.

Οι ατελείωτες συζητήσεις, η αργή ωρίμανση, μια διαδοχή αναγκαίων λαθών.

Απόψεις που αλληλοσυμπληρώνονταν και διευρύνονταν.

Θα γεννηθούν νέες αλήθειες;

Υπολογίζω πάντα με βάση το παρελθόν.

Μα τί στο διάολο έκανες σ’ αυτό το σπίτι στην Ηπείρου;

Αριθμός 17.

Αυτοί οι δύο άντρες αντί ν’ ανταγωνίζονταν, γνωρίζονταν πιο βαθιά και αγαπούσαν ο ένας τον άλλο.

Δεν ξεχωρίστηκε ποτέ ποιός ήταν ο νοικοκύρης και ποιος ο επισκέπτης.

Κρατάω αποστάσεις.

Μόνο και μόνο για να τις πλησιάσω με ορμή.

Έρχεται συχνά αυτό το καράβι.

Είναι φορτωμένο με όλες τις παρορμήσεις, τις μνήμες και τις προσδοκίες μου.

Έχουν μεγάλη πλάνη όσοι λένε ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Μα, η ελπίδα δε γεννήθηκε ποτέ.

Υπάρχω.

Τί με νοιάζει που;

Υπάρχω

Υπάρχω στην Ηπείρου.
Υπάρχω στη Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Υπάρχω στην Ηλία Ζερβού.
Υπάρχω στη Τζαβέλλα.
Υπάρχω στην Ιπποκράτους.
Υπάρχω στη Σκουφά.
Υπάρχω στη Δεινοκράτους.
Υπάρχω στη  Ξενοκράτους.
Υπάρχω στη Καλλιδρομίου.
Υπάρχω στη Σόλωνος.
Υπάρχω στη Ζολιώτη.
Υπάρχω στο Γκάζι.
Υπάρχω στη  Μυρινούντος.
Υπάρχω στη Κυδωνιών.
Υπάρχω στη Kottbuser Tor.
Υπάρχω στην Ανδριτσαίνης.
Υπάρχω στην Επτανήσου.
Υπάρχω στη Σύρου.
Υπάρχω στη Binnenweg Λιοσίων.
Υπάρχω στη Nieuwe Binnenweg.

Ένας άντρας περπατάει στο Pale.
Δεν χρειάζεται χάρτη.
Ο Γκουαλντιέρο μαζεύει τα ψίχουλα του.
Γνωρίζει καλά πως το αγριότερο θηρίο της ζούγκλας, είναι ο άνθρωπος.

Μακάρι να ήμουν ο The Champ.
Και να ζούσα Χριστιανοπρεπώς.
Να παραμείνω για πάντα ένας γρανίτης ήθους.
Ένας original slave.
Να σώζω τα αμαρτωλά παιδιά μου
και την Μαγδαληνή.

Όλες μου οι κινήσεις είναι Πιετά.
Μία Πιετά η ζωή μας.

Ο Ασκάνιο Κοντίβι, κάποια στιγμή θα γράψει τις βιογραφίες μας, και τότε θα αποκαλυφθούν και οι χίλιες και μία αποκαθηλώσεις μας.

*Ο Αντρέας Μαντάς είναι Ηθοποιός και Καταστασιακός.