Αντώνης Τσόκος | Κόκκινα νεροπότηρα

© Man Ray

Ο Ιανουάριος ήταν ο γενέθλιος μήνας μιας εξάδας κόκκινων νεροπότηρων που εντόπισα πριν αρκετά χρόνια σε συνοικιακό υαλοπωλείο. Πνιγμένα στη σκόνη, ανάσκελα στο κέντρο της βιτρίνας, αιμορραγούσαν ανάρμοστη πολυτέλεια. Τα αγάπησα φριχτά. Τόσο, που τα στρίμωξα στο κατάμεστο ντουλάπι της κουζίνας.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το γυαλί τους ράγισε πέντε φορές. Με τους υπαίτιους να αναμασούν το ίδιο εύθραυστο άλλοθι. Το τελευταίο κόκκινο έκθεμα άντεξε περισσότερο την πορσελάνινη χλεύη. Όχι όμως παντοτινά. Χθες βράδυ, ανακύκλωσε τα κομμάτια του στους μπλε κάδους απορριμμάτων.

Δυστυχώς, υπήρξαν και παράπλευρες απώλειες. Το υδάτινο περιεχόμενό του βρήκε τον άτυχο Μπωντλαίρ κατασέλιδα, αναγκάζοντάς τον να περάσει τη νύχτα στο καλοριφέρ της κουζίνας, στεγνώνοντας τους στίχους του.