Αντώνης Τσόκος | Βιβλία πολέμου

© Louis Stettner

Τα βιβλία στέκουν στα ράφια
σαν στρατιώτες εν καιρώ ειρήνης.
Κάποιο απομεσήμερο του Ιουλίου
που όλοι σε ξέχασαν.

Μονάχα εκείνη
που ζήτησε τον ώμο της ν’ αγγίξεις
σου θύμισε τον πόλεμο
που μαίνεται μέσα σου.

Εσένα,
που αληθινός στρατιώτης
δεν υπήρξες.
Απ’ τις μάχες αγάπησες
τα γράμματα των πολεμιστών.
Και τη φωνή του πατέρα
που ‘λεγε:
κανένας αθώος δεν υπάρχει στη γη.