Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #26

© Αντρέας Μαντάς

Νιώθω σαν ένας γάτος που γυρνώντας σπίτι μετά από διακοπές, αρχικά χώνεται στο καλάθι του και αμέσως μετά αρχίζει να επιθεωρεί τα γνωστά του μέρη.

Θέλω να ξεχυθώ στους δρόμους για να δω αν όλα είναι στη θέση τους.

Ολόκληρη η πόλη είναι ένα κόμικ.

Ποιά πόλη;

Ένα πλανητικό Μάνγκα.

Όλα αυτά τα γιγάντια πρόσωπα με αυτά τα μάτια που βαραίνουν πάνω στους αναγνώστες των κόμικ.

Αφίσες μεγαλύτερες από τους ανθρώπους, που παρατηρούν ηδονοβλεπτικά τους ηδονοβλεψίες.

Όταν πέφτει η νύχτα, όλες οι μεγαλουπόλεις συνθλίβονται σε μικρές – μικρές πόλεις.

Με τους σταθμούς τους, τους ναούς τους, τις πλατείες τους, τα νεκροταφεία τους.

Κάθε περιοχή μετατρέπεται ανεπιτήδευτα σε μικρή πόλη ανάμεσα στα μεγάλα κτίρια και στους μεγάλους δρόμους.

Σε κάνα μπαρ θα βρεθεί ο ήχος που θα υπενθυμίσει ότι ο ήχος του Ινδιάνικου φλάουτου είναι μια μυσταγωγία.
Και τότε κάποιος θα αναφωνήσει σαν να βρίσκεται σε ταινία του Γκοντάρ ή σε έργο του Σαίξπηρ : Στον ουρανό ή στη γη ανήκει αυτή η μουσική;

Η αθωότητα στα μάτια των ζώων στους δρόμους μπορεί να είναι ένα τέχνασμα για την παραμονεύουσα λογοκρισία, ίσως να είναι και ο καθρέφτης μιας αδύνατης συνύπαρξης,
όπου ακόμα και κάποιος άνευ προπατορικού αμαρτήματος κήπος της Εδέμ θα είναι ένας χαμένος παράδεισος.

Κ γω διαβάζω το θεμελιώδες χάσμα της κοινωνίας.

Της Ιαπωνικής κοινωνίας.
Της Αμερικάνικης κοινωνίας.
Της Ρώσικης κοινωνίας.
Της Ελληνικής κοινωνίας.
Της Γερμανικής κοινωνίας.
Της Γαλλικής κοινωνίας.
Της Ισπανικής κοινωνίας.
Της Ιταλικής κοινωνίας.
Της Πορτογαλικής κοινωνίας.
Της Ολλανδικής κοινωνίας.
Της Βραζιλιάνικης κοινωνίας.
Της Αργεντίνικης κοινωνίας.

Το χάσμα μεταξύ αντρών και γυναικών.

Ένα χάσμα που φαίνεται να αναδεικνύεται στη ζωή μέσω δύο μόνο οδών.
Μιας βίαιης σφαγής ή μιας διακριτικής μελαγχολίας.
Την οποία όλοι οι πολιτισμοί εκφράζουν μέσω μίας μη μεταφράσιμης λέξης.

Ποιός είπε ότι ο χρόνος γιατρεύει όλες τις πληγές;

Όταν κυλάει ο χρόνος, ο πόνος χάνει τα πραγματικά του όρια.

Θα γίνω ένα με τα άψυχα.
Έστω και για μία μόνο στιγμή.
Και αυτά,
με τη σειρά τους θα γίνουν σαν κ εμάς.

Φθαρτά
Και
Αθάνατα.

Συνεχίζεται…

*Ο Αντρέας Μαντάς είναι Ηθοποιός και Καταστασιακός.