Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #22

© Αντρέας Μαντάς

Δεν είμαι εγώ που τον θάβω.
Είναι ο Γαβριήλ που τον θάβει.

Σημερινή προσευχή στον Απουλέρο.

Ας ανοίξω για ένα λεπτό το μυστικότερο δωμάτιο, για να μπορέσω να χαζέψω τον πίνακα του Maxfield Parrish.

Ας τρυπώσω στο παλιό διαμέρισμα της γιαγιάς, εκεί απ’ όπου μπορούσα ν’ ακούσω τις ηλιαχτίδες που έμπαιναν μέσα από τα πελώρια παράθυρα.

Οι αχτίδες κινούνταν και στο γειτονικό διαμέρισμα κάποιος έπαιζε στο πιάνο βαλς.

Πάντα βαλς.

Και οι αχτίδες και οι σκιές περνούσαν σαν κύματα πάνω απ’ τον πίνακα.

Τα περιστέρια πετούσαν απ’ τα πεζοδρόμια, οι άνθρωποι μιλούσαν με θόρυβο.

Οι ήχοι των καμπάνων δεν έρχονταν από την εκκλησία, αλλά από τον πίνακα.

Κι αυτή η μαύρη κουρτίνα, που την έβλεπα στο παιδικό μου δωμάτιο, την αυγή ή το σούρουπο, έπαιρνε ζωή, και το κάθε παιχνίδι μεταμορφώνονταν σε σχήμα.
Καθόλου αδιάφορο, εχθρικό ή περίεργο.

Εκείνες τις στιγμές ο κόσμος δεν ήταν ο καθημερινός.
Με την παρουσία της μητέρας ή της γιαγιάς.
Ήταν μια ιλιγγιώδης και βουβή μοναξιά.
Και η κουρτίνα δε σταμάταγε να κουνιέται.
Και αυτά τα σχήματα, αυτές οι μορφές παιχνίδιζαν πάνω στην επιφάνεια της.
Δεν ήταν ανθρωπάκια, ούτε κεφάλια, ούτε ζώα, ούτε πρόσωπα.
Ήταν άλλα πράγματα, που ούτε ο Giger δεν θα φανταζόταν.

Το παιδί του παπά, έμαθε από πολύ μικρό να κοιτάζει πίσω απ’ την αυλαία της ζωής και του θανάτου.

Κάπου σ’ εκείνο το σημείο κ γω ανακάλυψα τον Μαγικό Φανό.
Αυτόν τον Μαγικό Φακό.
Αυτόν τον μαγικό σάκο.

Οι άνθρωποι και τα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.

Αλλά έχω ρωτήσει πολλές φορές τον εαυτό μου, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που με είχε γοητεύσει και που συνεχίζει να με γοητεύει.

Είναι αυτές οι εικονίτσες της ζωής, τις οποίες τις ξετυλίγω σαν φιλμ ανάμεσα στα χέρια μου.

Και κάθε φορά, βρίσκω τον τρόπο να λατρεύω και να τσακίζω ταυτόχρονα τη νοσταλγία μου.

Η νοσταλγία είναι μία μαζούρκα, η οποία είναι κανόνι κρυμμένο κάτω από λουλούδια.

Όταν το δεκάχρονο παιδί σφίξει το χέρι του με τον τριαντάχρονο άντρα θα νιώσουν και οι δύο ότι έχουν πολλά κοινά σημεία.

*Ο Αντρέας Μαντάς είναι Ηθοποιός και Καταστασιακός.