Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #21

© Αντρέας Μαντάς

Τρία

Για να μη μαραθούν οι μνήμες.

Τρία

Για να μη μαραθούν οι κήποι.

Τρία

Για την ατμόσφαιρα των πρώην δωματίων μου.

Τί έκαναν στο σπίτι του Υάκινθου;

Έσβησαν το κίτρινο ματάκι του δηλητηριώδους εντόμου με το κρασί του Νάουμπουργκ.

Umwertung.
Καταργήσαμε το
Abwertung.

Οι κακοί άνθρωποι δεν έχουν τραγούδια.

Και ανεβαίνω την σκάλα.
Και το κύρτωμα δε με κουράζει.

Τρεις.

Τρεις λάμπες.

Τρεις κραυγές.

Το υπερωκεάνιο ξαναπέρασε από τα όνειρά μας.
Απ’ τα νερά μας.
Στα βλέμματά μας.

Και την Ιουδαία θα περάσω.

Θα είμαι ο άνθρωπος μέσα στο φως.
Μέσα στα εκστατικά ανάκτορα της μέρας.

Και το ονειρόπλοιο εκεί.

Θέλει να δέσει στο λιμάνι μας.
Θα το υποδεχτούν γιαπωνέζικα πουλιά.
Σωσίβια μνήμης θα τα ονομάσω.
Σε μια ατέλειωτη θάλασσα.

Μέρες Καρουζέλ.
Και στα όνειρα το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πεθαίνουμε.

Μασσαλία 1720

Αθήνα 2020

Και ο Άγιος Αυγουστίνος, δεν αμφισβητεί ούτε στιγμή τη δύναμη της σαγήνης.

Αλλά ο κόσμος είναι σαν ζελέ.
Άνθρωποι σκεβρωμένοι, με τόνους εύθραυστους και χειρονομίες που δεν πρόκειται να τους χρησιμέψουν σε τίποτα.
Ακόμα και οι φωτεινές εκρήξεις είναι παγωμένες, στερεοποιημένες.

Μέχρι τη στιγμή που το πλήθος κάτω από την ιερή βροχή, θα μεταφέρει πάνω στα κεφάλια του το σώμα του Μοντεζούμα κάνοντάς την παντομίμα ‘Γύρω από μια μητέρα’.

*Ο Αντρέας Μαντάς είναι Ηθοποιός και Καταστασιακός.