Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #9

© Αντρέας Μαντάς

Στην Αυστραλία ένα αγόρι των Αβορίγινων όταν γίνεται δεκάξι το στέλνουν να περπατήσει τη γη. Για μήνες θα πρέπει να ζήσει σε αυτή. Να φάει τους καρπούς της. Να μείνει ζωντανός. Οι Αβορίγινες το αποκαλούν αυτό η περιπλάνηση.

Περιπλανώμενος Troll συνεχίζω να είμαι και στη ζωή και στα όνειρά μου.

Εξάλλου τα όνειρα ασκήσεις του νου είναι που φιλοσοφεί αφηρημένα.

Και το κάνει με τέτοιο τρόπο γιατί στη ζωή η αμφισβήτηση έχει απαλυνθεί και οι νέοι δεν καταφέρνουν καν να είναι οργισμένοι.

Προτιμούν την υστερία αντί για την οργή.

Έχω πίστη σ’ αυτές τις επισκέψεις – ασκήσεις του νου.

Η ουσιαστική πίστη δεν καταντά ποτέ νερόβραστη.

Αλλά, και από την άλλη, ο συναισθηματισμός είναι εχθρός της βαθιάς ψυχής.

Στον αγώνα για τη ζωή η προτίμηση στην αλήθεια είναι πολυτέλεια ή καλύτερα μειονέκτημα.

Περνάνε οι μέρες και επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ότι η επιστήμη ποτέ δε θα χρησιμοποιηθεί για την επιδίωξη της αλήθειας ή τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής.

Ο Nietzsche είχε αναρωτηθεί ‘σε τί βαθμό η αλήθεια επιδέχεται ενσάρκωση;’

Αυτό είναι το ερώτημα.

Αυτό είναι το πείραμα.

Περνούν μπροστά μας υπέροχα πλάσματα, τα οποία καταντάνε σαν τσαλακωμένα κτίρια.
Και τα πατάμε, σαν σάπια φρούτα.
Αυτά όμως, διαθέτουν δύναμη και κρατάνε μία μνήμη, τη μνήμη στο κουκούτσι τους.

Έχουν επιμονή και κάνουν πράξεις αυτοθυσίας.

Φυτρώνουν πάλι, τινάζονται ως τον ουρανό και κατοικούνται ξανά, ανάβοντας όλα τα φώτα.

Λες και η αρχική λέξη του πεπρωμένου του καθενός μας, δεν έχει εγχαραχθεί με άσβηστους χαρακτήρες στην πλευρά ενός βράχου.

*Ο Αντρέας Μαντάς είναι Ηθοποιός και Καταστασιακός.