Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #8

© Αντρέας Μαντάς

Επιμονή.

Cynthia και Cupid.

Dominique Sanda και καθρέφτες.

Μέσα στο γήινο πλέκεται το ουράνιο.

Η βραχύτητα είναι το μυστικό μου.

Θέλω μια λουρίδα χαρτί, πιο ψηλή από μένα.
Ένα μέτρο και ενενήντα εκατοστά και πάνω της ένα ποίημα να βαδίσει, με περισσότερο θάρρος και από ζώο.

Ο Alan Vega, είναι η πιο ωραία σαύρα που έχω δεί στη ζωή μου.

Galaxy Flicker???
It’s crimes all over video screens
Cheap futures bleed into sanity

Ο ύπνος.
Τον ύπνο.
Των πουλιών σε πτήση.
Των δέντρων.
Ο ύπνος.

Ο Ίκαρος λέει να ‘ρθεις με την πένα και το μελάνι.
Ο Πιλαλί λαλεί : τί ωραία που θα ταν εδώ χωρίς τις πολυκατοικίες.

Σιωπή.

Πόσο όμορφη είναι η Καισάρειά μου, όλη από λευκή πέτρα.

With the Persian sea
Running through your veins.

Και χωνόμαστε στο δαίδαλο των στοών.

Η σιλουέτα του αγαπημένου μας δέντρου σχεδιάστηκε στον ορίζοντα.

Θα παραμείνουμε ουαντί στις άγονες περιοχές.
Γιατί η απόλυτη ευτυχία βρίσκεται στη συμφιλίωση με τη φύση.
Και αυτή η αμείλικτη επιμονή αντιτίθεται στη συνήθεια της απελπισίας.

Η πένα είναι τα καθαρά χέρια.

Το μελάνι είναι το κάλεσμα για επαγρύπνηση.

Δεν ελπίζουμε στην αθάνατη ζωή.
Εξαντλούμε το χώρο του δυνατού.

Όταν με κυριεύει η πλήξη, διασκεδάζω, βλέποντας τα δρομολόγια των τραίνων και τα διαβάζω δυνατά σα να είναι Tsurezuregusa.

Λέει μέσα κάποια στιγμή : Στο άκουσμα ενός ονόματος, είμαστε έτοιμοι να φανταστούμε την όψη του προσώπου.

Είναι 13:00.

Θα σηκωθώ και θα βρω το όνομα του σταθμού που είναι σημειωμένος με τον αριθμό 13:00.
Και μπορεί να συναντήσω εκεί το μυθικό πρόσωπο που θα σωριαστεί μπροστά στα μάτια μου.

Έτσι.

Για την υπέρβαση της επίγειας ζωής.

*Ο Αντρέας Μαντάς είναι Ηθοποιός και Καταστασιακός.